Πολλοί απορούν και εξίστανται, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους επειδή παρόλα όσα έχουμε πάθει, δεν λέμε να βάλουμε μυαλό, να στρωθούμε ως λαός κλπ,κλπ. Το τροπάριο είναι γνωστό και δεν έχει νόημα περαιτέρω εμβάθυνση και μάλλον έχουν δίκιο.
Αναρωτιέμαι αν υποπτεύεται κανείς πως αυτό ίσως και να μην είναι δυνατόν. Παραβλέπουν πως είμαστε Βαλκάνια, έτσι απλά, χωρίς ευτυχώς ή δυστυχώς. 
Είναι ένα γεγονός, όπως είναι γεγονός πως δεν θα γίνουμε ποτέ Γερμανοί, Σουηδοί, Δανοί κλπ όπως και αυτοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν Έλληνες, Βόσνιοι, Μαυροβούνιοι , Αλβανοί κλπ.
Μια περιοχή με μυστήρια ιδιοσυγκρασία και αυτοκαταστροφικές διαθέσεις. 
Μια περιοχή όπου όλοι χρωστούν αίμα σε όλους μέσα στην ιστορία, η οποία ιστορία είναι τόσο παραμορφωμένη εκούσια και ακούσια που τείνει να χάσει το νόημά της.
Περιοχή μεγάλης φυλετικής επιμειξίας και δεξαμενή πάσης φύσεως γονιδίων στο μίξερ ( αλήθεια πόσο γελάω με τους υπέρμαχους της όποιας φυλετικής καθαρότητας). 
Πότε αλήθεια τα Βαλκάνια ήταν ήρεμα;
Σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής αποτέλεσε το κεντρικό «προνομιακό» πεδίο όπου οι εκάστοτε Μεγάλες Δυνάμεις έλυσαν τους ανά την ιστορία λογαριασμούς των, με αρκετούς νεκρούς βατράχους ποδοπατημένους από τα βουβάλια.
Πότε πέρασαν πάνω από 30-40 χρόνια χωρίς κάποια πολεμική σύρραξη, με σφαγές γενοκτονίες, εμφυλίους κλπ και πότε όλες αυτές οι συρράξεις δεν λειτούργησαν ωσμωτικά για όλη την περιοχή ;
Μια σπίθα πάντα αρκούσε για να πάρουμε όλοι φωτιά χωρίς πολλά – πολλά.
Πόσο εύκολα να ξεχάσει κανείς π.χ. τους πρωτότυπους γενίτσαρους αλλά και ένα σωρό άλλους «γενίτσαρους» ανά τους αιώνες; 
Πόσες εισβολές και κατοχές δεν έχουν βιώσει ανά την ιστορία οι Βαλκάνιοι;
Αντιλαμβάνεται κανείς την επίδραση της φιλτραρισμένης και αφιλτράριστης ιστορίας στο συλλογικό ασυνείδητο των Βαλκανίων;
Από πότε ο κοτζαμπασισμός, το μπαξίσι και η διαφθορά δεν υπήρξε σήμα κατατεθέν της περιοχής; 
Με ποιον τρόπο έλυναν τους λογαριασμούς τους ανά την ιστορία οι Βαλκάνιοι; Γιατί απορείτε που όλοι θέλουν κρεμάλες ή  αποκεφαλισμούς; Δεν είναι κάτι απρόσμενο αν το αναλογιστείτε, ούτε ξαφνικά όλοι έγιναν φασίστες ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο.
Είναι αμφίβολο εάν ή επίδραση όλων των παραπάνω μπορεί να απαλειφθεί έτσι εύκολα πριν περάσουν μερικές γενιές ηρεμίας και ευημερίας.
Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι σε περίοδο κρίσης ή στην διάρκεια ενός ολιγοετούς μνημονίου για παράδειγμα;
Δεν ξέρω αν θα αλλάξουμε, αλλά ξέρω ότι αυτήν η όποια αλλαγή θα είναι δύσκολη και επώδυνη και σε τέτοιες εποχές πιθανόν και να αλλάξουμε σε κάτι ακόμα χειρότερο. 
Οι οπαδοί της κοινωνικής μηχανικής και των αυτοματισμών καλά θα κάνουν να το έχουν υπόψη τους και να έχουν το νου τους γιατί οι βαλκανικές κάμες είναι δίκοπες.
Πραγματικά φοβάμαι για το χειρότερο. Δεν θέλω να έρθει, αλλά όταν έρθει πιστεύω να είμαι έτοιμος.
Δεν περιμένω τίποτα από κανένα αλλά ελπίζω στα πάντα.
Advertisements
Όλοι εσείς, οι ανιστόρητοι, είστε που θεριέψατε τον φασισμό βγάζοντας τον άσπιλο μέσα από την κολυμβήθρα του ψευτοιστορικού αναθεωρητισμού, που υπηρετείτε μάλλον εν αγνοία σας.  
Όλοι εσείς που με τις απαράδεκτες γενικεύσεις σας και τις επιλεκτικές σας εστιάσεις καταφέρατε να ισοπεδώσετε τα πάντα και να εξομοιώσετε τα πάντα.
Έχετε μια ασπρόμαυρη ψευτοηθική Μορμόνου αγνοώντας ότι η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο από ένα απέραντο γκρίζο, μια θολούρα η οποία μερικές φορές μας επιτρέπει κάποιες ξεκάθαρες ματιές.
Τώρα κάθεστε στο πεφωτισμένο σας κάστρο, κήνσορες και θεράποντες των πάντων. Έχετε τις λύσεις για τα πάντα με την υποτίθεται ψύχραιμη και λογική σας στάση σε έναν παράλογο κόσμο.
Απολαμβάνετε τον αέρα της αυθεντίας αφού είχατε σε κάποια στιγμή φυσικά προβλέψει τα πάντα για τους πάντες.
Είστε η νέα version του «διανοούμενου» που υποτίθεται πλέον ότι δεν είναι αποστασιοποιημένος από την εποχή του και τα προβληματά της, αλλά στην ουσία είστε στην στρατόσφαιρα και φυσικά-λυπάμαι που σας το λέω- δεν έχετε καμιά σχέση με τη διανόηση. 
Κοιτάτε αφ’ υψηλού και περιφρονητικά το πόπολο, αγανακτισμένοι με τους αγανακτισμένους ή μάλλον αγανακτισμένοι με τους πάντες, στενάζοντας κάτω από την αβάσταχτη ελαφρότητα του να είσαι Έλληνας, σχεδιάζοντας-απειλώντας (ποιους άραγε;) μεταναστεύσεις που μάλλον δεν θα πραγματοποιήσετε ποτέ, γιατί όλο και τη βολεύετε κάπως εδώ
Ανταλλάσσετε μεταξύ σας πικρόχολα και ειρωνικά σχόλια οικτίροντας τους ηλίθιους που δεν καταλαβαίνουν, αγνοώντας ότι  και εσείς με την εμετικά ελιτίστικη συμπεριφορά σας έχετε μερίδιο στην διαιώνιση της ηλιθιότητας τους.
Αλήθεια πως αντέχετε να έχετε δίκιο για τα πάντα;
Για εσάς όλα είναι ίδια και όλα τα αντικείμενα έχουν το ίδιο ειδικό βάρος αρκεί να περνάνε μέσα από το κόσκινό σας.
Προσπαθείτε να τηρήσετε ίσες αποστάσεις από τους πάντες επικαλούμενοι την λογική και την γνώση σας χωρίς όμως στην ουσία να είστε καλύτεροι από τους «νοικοκυραίους» που «κοιτάνε την δουλειά τους» και τόσο περιφρονείτε.
Δεν μπαίνουν όλα τα πράγματα στο ίδιο τσουβάλι αλλά για σας μπαίνουν και βολεύονται και μια χαρά.
Για εσάς όλος ο Β’ΠΠ είναι το σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ και η απόβαση στη Νορμανδία έτσι όπως την μάθατε από τον Private Ryan.
Σκίζεστε υπέρ των Εβραίων και των μειονοτήτων αλλά χαριεντίζεστε με αυτούς που έχτισαν τα Άουσβιτς ή έκλεισαν τα μάτια στην κάπνα των φούρνων τους ενώ οι παππούδες σας απαλλοτρίωναν τις περιουσίες τους που έμεναν πίσω.
Αγκαλιάσατε πρόθυμα τις κληρονομιές των Γκέλεν και Σέλενμπεργκ ξεχνώντας πολύ βολικά ποιους ακριβώς φακέλωναν και κρεμούσαν με χορδές πιάνου πριν το 1945. 
Σας δυσκόλεψε λίγο ο Irving, που θαυμάζατε, γιατί μέσα στην πολιτικά ορθή μεγαθυμία σας αργήσατε να καταλάβετε ότι ήταν λίγο άκομψος φασίστας και σας χαλούσε την σούπα και τώρα άντε να τον μαζέψεις. 
Δικαιολογείτε την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και με μια αντιθετοαντιστροφή χαρήκατε (λίγο, κρυφά) για τους δίδυμους πύργους αλλά αυτό δεν σας εμπόδισε και να χαζεύετε σήμερα live τα drones και τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου που ρίχνουν οι Αμερικανοί Gamers.
Είναι όλοι ίδιοι  για σας εξάλλου. 
Και οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και οι δωσίλογοι. 
Και αυτοί που έμειναν εδώ και ψόφησαν από την πείνα το 41 και αυτοί που το έπαιζαν κυβέρνηση αγκαλιά με τη βασιλική οικογένεια στο Κάιρο.
Και αυτοί που ξεδιαλέγονταν στα μπλόκα και αυτοί που τους έδειχναν.
Και ο Πλαστήρας και ο Παπάγος.
Και ο Λαμπράκης και ο Γκοτζαμάνης. 
Και οι κυβερνήτες και οι κυβερνώντες.
Και τα λαμόγια και οι ταλαίπωροι.
Όλοι αυτοί εξομοιώθηκαν μαζικά από τον χονδροειδώς αναιδέστατο «μαζί τα φάγαμε» που ανακηρύξατε σε γκουρού σας αυτομάτως, αγνοώντας παραδόξως το γεγονός πως παραδεχόμενος δημοσίως πως  τα «έφαγε» θα έπρεπε αυτομάτως και να λογοδοτήσει στην δικαιοσύνη.
Αγνοήσατε πως υπήρξαν και πάρα πολλοί που δεν έφαγαν τίποτα, αλλά αυτοί δεν χωρούσαν στην μυθοπλασία σας.
Σας βόλεψε πολύ η διάχυτη και ασαφής συλλογική ευθύνη για να κρυφτούν οι υπαίτιοι πίσω της, αλλά κυρίως για να διατηρήσετε την  «ex cathedra» ανωτερότητά σας.
Κρυφτήκατε πίσω από τον φερετζέ των μνημονίων -που έλεγαν τα αυτονόητα- για να δικαιολογήσετε για ακόμα μια φορά την επιβολή του δικαίου του ισχυρότερου και να απολαύσετε με χαιρεκακία τα δεινά που επιτέλους μας βρίσκουν γιατί δεν αξίζει να λεγόμαστε Ευρωπαίοι.
Αγνοήσατε πως σε όλα υπάρχει και μια ανθρώπινη διάσταση αφού η προσέγγισή σας είναι καθαρά μηχανιστική και είστε υπέρ των κοινωνικών αυτοματισμών.
Μιλάτε για περικοπές στην παιδεία και για δεξιότητες και για το πως η «τεχνική εκπαίδευση» στην Ελλάδα έχει παραμεληθεί, αλλά αυτό που εννοείτε είναι πως θέλετε τα παιδιά των φτωχών να είναι οι υδραυλικοί σας, (αφού με τι λεφτά θα σπουδάσουν και στο κάτω κάτω όλοι επιστήμονες θα γίνουν;) ενώ τα δικά σας παιδιά τα μελλοντικά καλοσπουδαγμένα στελέχη και οι επιστήμονες. Το ότι όλα αυτά έρχονται σε αντιπαράθεση με τα όσα ξύλινα λέτε για την παιδεία διόλου δεν σας απασχολεί.
Κάνετε τους αγνωστικιστές αλλά πιστεύετε στην θεολογία του χρήματος και της αγοράς.
Δεν θέλετε καθόλου κράτος, αλλά -λέτε πως- θέλετε τον απόλυτο έλεγχο (από ποιους και έναντι σε ποιους 😉 αγνοώντας την θεμελιώδη αντίφαση.
Κάνετε άτοπες συγκρίσεις της Ελλάδας με άλλες χώρες που μοιραία αποβαίνουν σε βάρος της αφού μιλάμε για «μήλα με μπανάνες» για να αισθάνεστε δικαιωμένοι για την αιώνια μουρμούρα σας.
Είστε με την βιώσιμη ανάπτυξη αλλά η έννοια της περιβαλλοντικής επίπτωσης για σας έχει μόνο χρηματικό βάρος.
Θέλετε επενδύσεις και έργα αλλά μακριά από εσάς.
Βρίζετε τους δημάρχους που τα έκαναν μαντάρα με τη διαχείριση των απορριμμάτων και είστε έτοιμοι να καλωσορίσετε την μαφία, που θα τα κάνει όλα λαμπίκο.
Ξέρετε ποιο είναι το ωραίο και βολικό με εσάς ;
Το ότι θα μπορούσατε να ανήκετε σε οποιονδήποτε πολιτικό χώρο χωρίς να αισθάνεστε κανένα απολύτως πρόβλημα.



Βαρέθηκα να διαβάζω ανιστόρητα χαώδη συμπεράσματα με απαράδεκτες γενικεύσεις και απλοποιήσεις σχετικά με την άνοδο του φασισμού σήμερα και με αναγωγές στην πρόσφατη Ευρωπαϊκή ιστορία. Σε όλους τους «φιλίστορες» θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι ακριβώς ο φόβος της σοσιαλιστικής μεταρρύθμισης έτσι όπως εκφραζόταν κυρίως μέσω της αγροτικής μεταρρύθμισης και αναδιανομής των γαιών ήταν ο μοχλός που έσπρωξε την αστική τάξη στην αγκαλιά του φασισμού κατά τα χρόνια που προηγήθηκαν του Β’ΠΠ.  

Εκεί που μπόρεσαν «θυσίασαν» την γαιοκτημονική αριστοκρατία για να σωθούν. Αυτό συνέβη κυρίως στις περιοχές όπου τα κτήματα ανήκαν σε εθνικές μειονότητες με τα πρώτα ίχνη ρατσιστικού εθνικισμού να εμφανίζονται. Εκεί που δεν μπόρεσαν έγινε μύλος. Ο αγροτικός εμφύλιος στην Ιταλία λόγω της άρνησης των (Ιταλών) μεγαλοϊδιοκτητών για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις έστρωσε με λουλούδια το χαλί στον Ντούτσε. Το ίδιο και στην Ουγγαρία όπου ή άρχουσα τάξη αγκάλιασε τον Χόρτυ και αργότερα τους «Βελοσταυρίτες» μετά την παρένθεση του Μπέλα Κουν. Το ίδιο μπορεί να συνέβαινε και εδώ αν δεν είχαμε το κύμα προσφύγων του 21-22 που δημιούργησε de facto καταστάσεις που έχρηζαν αντιμετώπσιης πέρα από κάθε συμφέρον. Πάντως για ένα μπορούν να είναι βέβαιοι οι αγρότες μας. Αν δεν ήταν οι πρόσφυγες πολύ δύσκολα θα έβλεπαν διανομές αγροτικής γης στο επίπεδο που πραγματοποιήθηκαν τελικά. 

Η Ευρώπη -με ελάχιστες εξαιρέσεις π.χ. Αγγλία-δεν είναι και τόσο βαθιά και ανέκαθεν δημοκρατική όσο θέλετε να πιστεύετε οι περισσότεροι και οι ακραίες καταστάσεις δεν είναι και τόσο «στιγμιαίες» εκτροπές.
Με την πρώτη ευκαιρία  – έτσι όπως έχει φανεί- οι Ευρωπαϊκές αστικές κοινωνίες διολίσθαιναν πανεύκολα στον φασισμό και ενεργοποιούσαν ταχύτατα τα φασιστικά αντανακλαστικά τους μπροστά στον φόβο και στον κίνδυνο απώλειας των κεκτημένων και των προνομίων τους.  

Μπορεί να σας βολεύει τους περισσότερους να κάνετε θεωρητικές γεφυρώσεις ακροαριστερής και ακροδεξιάς βίας και βολικές εξομοιώσεις γιατί έτσι βολεύει το θυμικό σας αλλά η ιστορική αλήθεια δεν είναι εκεί.

Αλήθεια δεν έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι πλέον φονικοί πόλεμοι έχουν τα αίτια τους και την αρχή τους στο λίκνο της δημοκρατίας, την Ευρώπη ;

Γιατί εδώ ρίζωσαν και άνθησαν όλες οι ιδεοληψίες που αιματοκύλισαν τον κόσμο;

Που έγιναν επιστήμη οι εθνοκαθάρσεις ;

Αλήθεια πιστεύετε ότι οι Γερμανοί αλλά και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι που αγκάλιασαν τον Αδόλφο δεν πίστευαν πραγματικά τότε ότι αποτελούσε μια θαυμάσια λύση στα προβλήματα που τους βασάνιζαν;

Σε ποια ήπειρο θεωρήθηκε αδιέξοδο η κοινοβουλευτική δημοκρατία και λάθος τα συντάγματα και προτιμήθηκαν οι ισχυρές δικτατορίες ;

Οι περισσότεροι σύγχρονοι «Ευρωπαίοι» βολικά θέλουν να πιστεύουν ότι η βία που γεννά η εκτροπή από τη δημοκρατία είναι κάτι που ανήκει στην μακρινή ανατολή ή στα υπανάπτυκτα Βαλκάνια – τα γεγονότα που ακολούθησαν την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το ανέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο-, αλλά ξεχνούν εύκολα τους σκελετούς στα ντουλάπια τους, όπως πολύ βολικά ξεχνούν και τους δικτάτορες που αγάπησαν ανάδειξαν και ακολούθησαν στη φωτιά και στο σίδερο.

Πράγματι θέλει πολύ αγώνα και δουλειά για να εγκατασταθεί στο γαμημένο DNA η δημοκρατία και μέχρι στιγμής εμβόλιο για τον φασισμό δεν βρέθηκε.



Υ.Γ. Προφανώς τα ίδια ισχύουν και για μας που πολύ βολικά στο μυαλό μας έχουμε κάνει σαλάτα τα περί Μεταξά- εθνικής αντίστασης-δοσιλογισμού και επταετίας.


ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΙ


Τρία πράγματα στον κόσμο αυτό, πολύ να μοιάζουν είδα
τα ολόλευκα μα πένθιμα σχολεία των Δυτικών
των φορτηγών οι βρόμικες σκοτεινιασμένες πλώρες
και οι κατοικίες των φτωχών χαμένων γυναικών

Έχουνε μια παράξενη συγγένεια και τα τρία
παρ’όλη τη μεγάλη τους στο βάθος διαφορά,
μα μεταξύ τους μοιάζουνε πολύ, γιατί τους λείπει
η κίνηση, η άνεση του χώρου και η χαρά.

(Νίκος Καββαδίας, από το Μαραμπού, 1933)

Έπρεπε να πέσουμε σε οικονομική κρίση και να ανεβάσει στα ύψη τους ήδη υψηλούς φόρους στα καύσιμα η πελαγοδρομούσα κυβέρνησή μας για να σκεφτούμε σοβαρά το θέμα ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
Στον χειμώνα που διανύουμε βρεθήκαμε μάρτυρες μιας μεγάλης οπισθοδρόμησης της κοινωνίας μας και μιας μεγάλης βουτιάς του βιοτικού μας επιπέδου. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων διαπίστωσε πολύ απλά ότι δεν μπορεί να θερμάνει ικανοποιητικά τα σπίτια τους, στο νέο οικονομικό τοπίο που διαμορφώνεται. Το μεγαλύτερο μέρος των σπιτιών είτε μονοκατοικίες είτε πολυκατοικίες ήταν προσαρμοσμένο σε συστήματα κεντρικης θέρμανσης πετρελαίου. Απο εκεί και πέρα όσοι είχαν την δυνατότητα μεταπήδησαν στην κεντρική θέρμανση με φυσικό αέριο. Συμπληρωματικά πολλοί είχαν κλιματιστικά, τζάκια κλπ.
Έτσι φέτος πολλοί πάνω στην απόγνωσή τους να ζεσταθούνε έκαναν ένα σωρό πατέντες και επιλογές οι οποίες κατά την γνώμη μου ήταν ελάχιστα αποτελεσματικές. Στην καλύτερη των περιπτώσεων ζέσταιναν ικανοποιητικά ένα μικρό μέρος των σπιτιών και  η ποιότητα θέρμανσης που εξασφάλιζαν δεν ήταν η καλύτερη ή η υγιεινότερη. Πολλές φορές δε οι επενδύσεις αυτές αποκλείεται να κάνουν απόσβεση.Επίσης γέμισαν οι πόλεις μας ξανά αιθαλομίχλη μετά από πολλά χρόνια.
Αυτά τα παραπάνω εν τάχει είναι το ένα σκέλος του προβλήματος.
Το άλλο σκέλος και σημαντικότερο αφορά την αποτελεσματικότητα του ενεργειακού κελύφους των σπιτιών μας.
Έπρεπε να φτάσει η οικονομική κρίση για να διαπιστώσουμε ότι τα σπίτια μας -ακόμαι και πολύ καινούρια-είναι άθλια από άποψη εξοικονόμησης ενέργειας και πρακτικά αθωράκιστα. Πολλές φορές δε απαιτείται πολλαπλάσια ενέργεια για να θερμανθεί ένα σπίτι στην Ελλάδα από άλλες χώρες σε πολύ βορειότερα γεωγραφικά πλάτη πχ. Σκανδιναβία.
Πως όμως φτάσαμε ως εδώ έχει αναρωτηθεί κανείς ;
Ποιες είναι οι ευθύνες της πολιτείας;
Ποιες είναι οι ευθύνες του τεχνικού κόσμου ;
Ποιες είναι οι ατομικές μας ευθύνες ως πολίτες και τελικοί χρήστες του προϊόντος που λέγεται κατοικία ;
Τα προηγούμενα καλά χρόνια όταν βασίλευε η φασόν αντιπαροχή και οι αγελαδίτσες ήταν παχιές ουδόλως απασχολούσαν κανένα τέτοια ερωτήματα. Το πετρέλαιο ήταν φτηνό οι φόροι σχετικά χαμηλοί, το ρέυμα μια από τα ίδια και όλα καλά. 
Ποιον απασχολούσε ότι τα σπίτια έμπαζαν από παντού ή ότι είχαν κακό προσανατολισμό ή ανοίγματα σε λάθος πλευρές;
Ποιον απασχολούσε η ανύπαρκτη μόνωση ;
Ποιον απασχολούσε η ανύπαρκτη σκίαση ή φύτευση;
Τα επόμενα χρόνια, δηλαδή την τελευταία χρυσή 15ετία της πιστωτικής ασυδοσίας με τα ΜΕΓΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ στεγαστικά δάνεια τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Ο κάθε ένας μπορούσε να εξασφαλίσει ένα στεγαστικό δάνειο 200-300 χιλιάδων για να φτιάξει την μεζονέτα των ονείρων του ή να πάρει το υπερλουξ οροφοδιαμέρισμα, άσχετα αν είχε 20 χιλιάδες ετήσια εισοδήματα. Έτσι γεμίσαμε σπίτια 200 και 300 τετραγωνικών που στα οποία κατοικούσαν 2 ή 3 άτομα. Όταν τους ρωτούσες όλους τι τα θέλουν τόσο μεγάλα σπίτια σου απαντούσαν διαφόρες μαλακίες του στύλ «για τα παιδιά καλέ, να έχουν χώρο να διαβάζουν για τις Πανελλήνιες» άσχετα αν τα παιδιά ήταν ακόμα στα παπάρια του πατέρα ή πήγαιναν νήπια ή «για να αφήσω ένα σπίτι στα παιδιά» άσχετα με το γεγονός του ότι μετά από 30 χρόνια τα παιδιά θα κληρονομούσαν ένα ερείπιο ή και μπορεί μαλάκα να μην ήθελαν να μείνουν εκεί που έμενες και εσύ.
Τέλος πάντων, σήμερα το καλύτερο που μπορούν οι περισσότεροι είναι να ελπίζουν να μην τους τα πάρουν οι τράπεζες, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας.
Οι περισσότεροι από τους παραπάνω «χωριάταρους» διαπίστωσαν πέρα από το γεγονός του ότι δεν μπορούν να ξεχρεώσουν τα πανάκριβα/υπερτιμημένα σπίτια τους, δεν μπορούν και ούτε να τα θερμάνουν. 
Οποία έκπληξις !!
Όλα αυτά τα χρόνια το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Το μόνο που το ενδιέφερε όπως και τους περισσότερους μηχανικούς ήταν απλά να χτίζονται οικοδομές-η ατμομηχανή της οικονομίας-φούσκας- και όχι το πως χτίζονταν. Ενώ πράγματι έγιναν πολλά βήματα στον Αντισεισμικό κανονισμό, στα ενεργειακά πάπαλα.
Έπρεπε να φτάσει η ΕΕ με τις οδηγίες της και με το πρόγραμμα «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ ΚΑΤ’ΟΙΚΟΝ»  και την ενεργειακή επιθεώρηση για να γίνει κάποια κουβέντα για το θέμα.
Όσοι μηχανικοί -λίγοι είναι αλήθεια- προσπαθούσαν να κατευθύνουν τους πελάτες τους σε κάποιες επιλογές ενεργειακής εξοικονόμησης έπεφταν πάνω στην «χωριάτικη» τσιγκουνιά και την ισχυρογνωμοσύνη των αδαών ιδιοκτητών.
«Τι ξέρει ο μαλάκας ο μηχανικός; Δεν φτάνει το φελιζόλ για μόνωση ;Σίγουρα πάει να μου φάει επιπλέον λεφτά. Εξάλλου τέτοια έβαλε και ο μπάρμπας μου στην Κάτω Τραχανοπλαγιά που έχει πολύ κρύο και δεν είχε πρόβλημα!».
Εξάλλου πως να δώσεις λεφτά για επιπλέον μόνωση αφού μετά δεν έβγαινε ο προυπολογισμός για τις χρυσές μπορντούρες και τα λιστέλο στις χέστρες;
Που να δώσει ο βλαχοκάγκουρας λεφτά για κουφώματα με θερμοδιακοπές αφού δεν έβγαινε στο έτερον ήμισυ καρκατσουλιό ο λογαριασμός για τα πανάκριβα έπιπλα και τα σμαλτωμένα κουρτινόξυλα;
Τώρα κάθονται όλοι σε μια γωνιά στις αχανείς σαλοτραπεζαρίες τους γύρω από ένα τζάκι – που καπνίζει πολλές φορές- και φοράν μπουφάν και σκούφο για να πάνε να κατουρήσουν.
Τουλάχιστον είναι όμορφα τα πλακάκια.
Έτσι όλες αυτές οι πανέμορφες ενεργοβόρες μεζονέτες και βίλες και διαμερίσματα μετατράπηκαν σε κρύα ημιλειτουργικά μαυσωλεία όπου όλοι κυκλοφορούν μέσα ντυμένοι σαν κρεμμύδια.
Αλλά τα έπιπλα και οι κουρτίνες είναι μούρλια.
Αν όλοι αυτοί δεν είχαν και παιδάκια που ταλαιπωρούνται αφάνταστα λόγω της ηλιθιότητας των γονέων θα τους ευχόμουν ειλικρινά καλό ψόφο. 
Επομένως βλέπουμε πως ένας συνδυασμός πολιτικής και τεχνικής ανευθυνότητας μαζί με τον επαρχιώτικο νεοπλουτισμό των πολιτών οδήγησε στην σημερινή κατάσταση όπου η περιβαλλοντική υποβάθμιση πάει χέρι-χέρι με την υποβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου.
Ποιες θα είναι άραγε οι συνέπειες στην ατομική μας υγεία αλλά και στις δαπάνες του Εθνικού μας Συστήματος Υγείας αυτής της ραγδαίας υποβάθμισης της ποιότητας του εισπενεόμενου αέρα αλλά και των συνεπειών της διαβίωσης σε περισσότερο υγρά και κρύα σπίτια τα οποία δεν μπορούν ούτε να θερμανθούν ικανοποιητικά με την ελάχιστη απαιτούμενη ενέργεια αλλά και ούτε να διατηρήσουν την θερμότητα με ικανοποιητικό τρόπο ;
Ποιες οι συνέπειες στο περιβάλλον από την ανεξέλεγκτη παράνομη αλλά και την υπερβολική νόμιμη υλοτόμηση λόγω αύξησης της ζήτησης από αχρηστα τζάκια και σόμπες ;
Ποιες οι συνέπειες στην δημόσια υγεία και στο περιβάλλον από την κάυση μη εγκεκριμένων και επικίνδυνων υλικών για θέρμανση;
Ποιες οι συνέπειες στο σύστημα ηλεκτροπαραγωγής από την υπερβολική αύξηση της ζήτησης για θέρμανση ;
Θα μπορούσα να κάνω άλλες 100 τέτοιες ερωτήσεις , αλλά ποιο το νόημα ;
 
 
Τις τελευταίες μέρες πυροδοτήθηκε έντονος διάλογος αλλά και αντιπαράθεση σχετικά με τις φραστικές και σωματικές επιθέσεις που δέχτηκε στην Θεσσαλονίκη Γερμανική αντιπροσωπεία, στον απόηχο των δηλώσεων Φούχτελ περί αποτελεσματικότητας και αμοιβαίας σύγκρισης μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα και στην Γερμανία. Πιθανόν και ο κύριος Φούχτελ να παρεξηγήθηκε. Ίσως και να μην ήταν στις προθέσεις του να πει πως οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι είναι άχρηστοι, ίσως απλά να εννοούσε πως κινούνται μέσα σε ένα μηχανισμό που τους εμποδίζει να είναι παραγωγικοί. Δεν ξέρω, και να πω την αλήθεια δεν με ενδιαφέρει γιατί η πρόθεση αυτού του κειμένου δεν είναι η ανάλυση των λόγων που ώθησαν τον κ. Φούχτελ στις δηλώσεις αυτές.
Σαν αφορμή για το κείμενο αυτό στάθηκε η εν γένει στάση και η φιλοσοφία, τόσο του κ. Φούχτελ, όσο και του κ. Τόμσεν αλλά και όλων των υπολοίπων υπαλλήλων της τρόικα και του ΔΝΤ.
Οι συγκεκριμένοι κύριοι διεκπεραιώνουν άψογα, στο βαθμό που είναι εφικτό με βάση τα προβλήματα που συναντούν στην Ελλάδα, τα καθήκοντα που τους ανέθεσαν οι εργοδότες τους. Δεν διακατέχονται από συναισθηματισμούς ούτε από ιδεοληψίες και ασφαλώς δεν είναι σαδιστές να απολαμβάνουν να μας βλέπουν να υποφέρουμε κάτω από την επίδραση των μέτρων που λαμβάνονται καθ’ υποδείξεώς τους. Απλά κάνουν το καθήκον τους ως υπάλληλοι και το κάνουν όσο μπορούν καλύτερα και παραγωγικότερα ακολουθώντας απλώς διαταγές αφού ασφαλώς ο κ. Φούχτελ ή ο κ. Τόμσεν ή οποισδήποτε άλλος στην θέση τους -ας μην εμμένουμε στα συγκεκριμένα πρόσωπα γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός- δεν χαράζουν την πολιτική των οργανισμών ή των κρατών, των οποίων είναι υπάλληλοι /υπήκοοι.
Σε αυτές ακριβώς τις έννοιες, του υπαλλήλου, της παραγωγικότητας και του καθήκοντος είναι που θέλω να σταθώ.
Όλοι ή τουλάχιστον όσοι είστε πάνω από 35 ετών και δεν σας έχουν κάψει τους εγκεφάλους οι καθηγητές σας στα σχολεία/φροντιστήρια, θα γνωρίζετε το όνομα του Άντολφ Άιχμαν. Θεωρήθηκε ο αρχιτέκτονας της «τελικής λύσης» [Endlosung] που οδήγησε στο θάνατο εκατομμύρια Εβραίους της Ευρώπης. Συνελήφθη αρκετά μετά τον πόλεμο, δικάστηκε και εκτελέστηκε από τους Ισραηλινούς το 1962.
Αυτό που έκανε εντύπωση κατά τη διάρκεια της δίκης του ήταν το γεγονός πως σε καμμιά περίπτωση δεν ήταν το τέρας που όλοι νόμιζαν, η Χάνα Άρεντ μάλιστα είπε πως περισσότερο έφερνε σε κλόουν και για μια φορά ακόμα έγινε λόγος για την περίφημη κοινοτοπία του κακού.
Ποιος ήταν αλήθεια ο Άιχμαν; Ένα ανθρωπόμορφο τέρας, η ενσάρκωση του κακού, ένα άψυχο ρομπότ, που απολάμβανε το θάνατο εκατομμυρίων, ο αρχιτέκτονας του ολοκαυτώματος ;
Θα σας απαντήσω κατηγορηματικά , ΟΧΙ.
Αρχιτέκτονας της τελικής λύσης ήταν το πρωτοπαλίκαρο του Χίμλερ , ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, ο οποίος ήταν εξαιρετικά καλλιεργημένος και έπαιζε θαυμάσιο βιολί. Η τελική λύση ξεκίνησε με τη συνδιάσκεψη της Βάνζεε -στην οποία συμμετείχε και ο  Άιχμαν-και η οποία ξεκίνησε με την περίφημη φράση του Χάιντριχ , «Η Ευρώπη πρέπει να εκκαθαριστεί από τους Εβραίους από την Ανατολή ως τη Δύση».
Τον Χάιντριχ τον σκότωσαν Τσέχοι αντάρτες το 1942. (Αν θέλετε περισσότερα ανοίξτε κανένα βιβλίο ε 😉
Στην Νυρεμβέργη, απόντος του Άιχμαν και με τον Χάιντριχ νεκρό του τα φόρτωσαν όλα κλπ, κλπ.
Ο Άιχμαν δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα πάρα πολύ ικανός υπάλληλος-στέλεχος των SS- στα…. logistics. Αυτός οργάνωσε τα σχέδια μεταφοράς και εκκένωσης των Εβραίων από τις κατεχόμενες χώρες στα στρατόπεδα εργασίας και εξόντωσης. Με δεδομένη την κατάσταση και τον φόρτο λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων, του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου στην Ευρώπη του πολέμου, αυτός ήταν ένας άθλος επινοητικότητας και σχεδιασμού. Ο Άιχμαν δεν σκότωσε ούτε έναν προσωπικά και από πουθενά δεν προέκυψε ότι απολάμβανε τον θάνατο των άλλων. Ο ίδιος περιέγραψε τον εαυτό του σαν κάποιον που προσπαθούσε να κάνει την δουλειά του όσο το δυνατόν καλύτερα και παραδέχτηκε πως η εξόντωση των Εβραίων τελικά δεν ήταν σωστή κίνηση !!
Ήταν ένας γραφειοκράτης με εξαιρετικό ταλέντο και πρωτοβουλία, πολύ ικανός στα καθήκοντα του που έκανε ότι έκανε με απόλυτη ευσυνειδησία αφού από αυτό εξαρτιόταν η σταδιοδρομία του,  ήταν απλά ένα μεσαίο στέλεχος  -απλός συνταγματάρχης ήταν- που οποιαδήποτε εταιρία θα χαιρόταν να είχε.
Σαν τον Άιχμαν, την περίπτωση του οποίου χρησιμοποιώ λόγω αναγνωρισιμότητας, υπάρχουν άπειρες περιπτώσεις, βέβαια υπήρχαν και ψυχοπαθολογικές προσωπικότητες αλλά ήταν οι εξαιρέσεις και από καμιά μελέτη δεν προκύπτει ότι οι Γερμανοί είναι ως λαός περισσότερο διεστραμμένος και δολοφονικός από οποιονδήποτε άλλο λαό.
Επομένως μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι το ολοκαύτωμα και όλα τα εγκλήματα πολέμου, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, εκτελέστηκαν από καθημερινούς απλούς ανθρώπους-σαν εσάς και εμένα- οι οποίοι τα σχεδίασαν τα οργάνωσαν και τα εκτέλεσαν είτε ακολουθώντας διαταγές είτε εκδίδοντας τες στο όνομα του Φύρερ και του Volk , πιστεύοντας ότι πράττουν το σωστό για τον λαό και το έθνος τους. 
Ο Χίτλερ μέσα από την ματιά του Τσάρλι Τσάπλιν, αποκαλύπτεται στην ουσία του. Ένα μάλλον γελοίος φαφλατάς, αποτυχημένος αρχιτέκτονας και ζωγράφος, με εμμονές και μεγάλες ικανότητες στη χειραγώγηση του πλήθους.Αυτήν είναι η κοινοτοπία του κακού, οι άνθρωποι οι καθημερινοί, οι υπάλληλοι, οι γραφειοκράτες,  οι έφεδροι στρατιώτες, που προσπαθώντας να κάνουν την δουλειά τους κάνουν φρικτά πράγματα και  μένουν με την ακλόνητη πεποίθηση πως έκαναν το καθήκον τους.
Μην έχετε αμφιβολία και μην προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας πως αν εσείς ήσασταν στην θέση τους θα κάνατε διαφορετικά. Θα κάνατε ακριβώς όμοια. 
Το ίδιο κάνουν και οι κ.κ.  Φούχτελ, Τόμσεν και όλοι οι γραφειοκράτες υπάλληλοι των διεθνών τραπεζών, απλά την δουλειά, τους που δεν είναι άλλη από τα συμφέροντα των εργοδοτών τους. Δεν βλέπουν ανθρώπους, βλέπουν νούμερα, στατιστικές και επιτεύξιμους ή μη στόχους. Το ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ζωή και στην ευημερία πραγματικών ανθρώπων, που προκύπτουν σαν αποτελέσματα copy/paste και εγγραφοδιαγραφών λογιστικών φύλλων απλά δεν τους ενδιαφέρει γιατί μέσα τους έχει συντελεστεί η συναισθηματική αποσύνδεση του γραφειοκράτη που του επιτρέπει να διαχωρίζει τις   αποφάσεις του και τη ζωή του εν γένει από την ζωή των όσων επηρεάζουν οι πράξεις του. Υπό αυτό το πρίσμα, αδίκως τους βρίζουν και τους προπηλακίζουν εφόσον δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να δουλεύουν και να παλεύουν για το μεροκάματο, τα μπόνους και τη σταδιοδρομία τους.
Από την άλλη κακώς ισχυρίζονται και άλλοι ότι οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι και εντολοδόχοι είναι άμοιροι ευθυνών και στην ουσία δεν έχουν καμιά εξουσία. Έχουν την εξουσία που τους παρέχουν τα αφεντικά τους να υλοποιούν τις πολιτικές τους στο όνομα τους (βάλτε ότι θέλετε Volk, Furher, Κόμμα, Χούντα, Ευρωπαϊκή Ένωση, Τρόικα, ΔΝΤ κλπ) και σαν τέτοια εκτελεστικά όργανα ασκούν καθοριστική επίδραση. Εξάλλου η Νυρεμβέργη αλλά και άλλα δικαστήρια, απέδειξαν πως η φράση «εκτελούσα εντολές» έπαψε να αποτελεί δικαιολογία για την απόσειση προσωπικών ευθυνών. Έτσι υπό αυτό το πρίσμα δικαίως τους ζητούνται ευθύνες και συγκεντρώνουν οργή στο πρόσωπό τους, άσχετα αν οι προσωπικές επιθέσεις και οι άτακτοι προπηλακισμοί δεν αποτελούν σε καμιά περίπτωση ενδεδειγμένη και αποτελεσματική λύση.
Μην περιμένετε να δείτε φάτσες δαιμόνων και αιμοδιψείς τύπους να χαίρονται με την εξαθλίωση του Νότου και να τραβάνε χαρακιές στα tablets τους κάθε φορά που ένας συνταξιούχος αυτοκτονεί ή κάθε φορά που κατάσχεται ένα σπίτι από μια τράπεζα.Είναι απλοί άνθρωποι, με τα πάθη, τις αδυναμίες τους που αγαπούν τις οικογένειές τους.Τώρα αν κάποια στιγμή στο μέλλον παραδεχτούν ότι ο οικονομικός εξανδραποδισμός του Νότου δεν ήταν και η καλύτερη λύση και κάπου είχαμε ένα σφάλμα στο σχεδιασμό, τι να γίνει ; Αυτοί απλοί υπάλληλοι ήταν, απλά την δουλειά τους έκαναν και τι έφταιγαν στο κάτω – κάτω;
Απλά η δουλειά τους είναι το ξεζούμισμα το δικό μας και η εξασφάλιση των κερδών των εργοδοτών τους. Φυσικά όλα αυτά μπορούν και καμουφλάρονται κάτω από μεγάλες ιδέες και ιδανικά έτσι ώστε να εξασφαλίζεται το απαραίτητο θεωρητικό και ηθικό υπόβαθρο για την εφαρμογή των λύσεών τους.
———————————————————-

Μόνο κάτι αγαθοί ψευτο-φιλελεύθεροι νομίζουν ότι η τρόικα και η Γερμανία εμφορούνται από το πνεύμα του διαφωτισμού και μπλα μπλα μπλα, και γίνονται οι κατά Λένιν χρήσιμοι ηλίθιοι τους, αποτελώντας έτσι -άθελά τους- την πέμπτη τους φάλαγγα. Προφανώς δύο παγκόσμιοι πόλεμοι και η παταγώδης αποτυχία του καπιταλισμού να δείξει αυτοβούλως ανθρώπινο πρόσωπο, δεν τους έχουν πείσει ακόμα. Εμμένουν στην παθολογική, σχεδόν Μακαρθική κομμουνιστοφοβία τους – ίσως όχι άδικα- και οδηγούνται σε διχοτομικούς αφορισμούς του τύπου «καλύτερα σαρίκι τούρκικο παρά λατινική καλύπτρα», ξεχνώντας ότι ίσως υπάρχει και άλλος δρόμος που δεν οδηγεί απαραίτητα στην Βόρεια Κορέα ή στο Δ’ Ράιχ  ή ότι ενδεχομένως να μην είναι και σωστή η αντικατάσταση της χριστιανικής θεολογίας από την οικονομική θεολογία.

—————————————————————–
Δεν λέω πως οι εκπρόσωποι της τρόικας εκτελούν κάποιοι έγκλημα-προς το παρόν τουλάχιστον-  και κανείς δεν ξέρει τι θα λέμε σε 20 χρόνια από σήμερα. Αυτό που θέλω να πως είναι πως δεν πρέπει να υποτιμούμε την δύναμη και την θέληση γραφειοκρατών-υπαλλήλων οι οποίοι στο όνομα της παραγωγικότητας και του καθήκοντος είναι ικανοί για το χειρότερο με τις καλύτερες προθέσεις, με  την απόλυτη απάθεια και ψυχρότητα που χαρίζει η βεβαιότητα ότι πράτεις το σωστό και πως αυτοί σπάνια είναι άμοιροι των ευθυνών που πηγάζουν από την άσκηση των καθηκόντων τους.

Επίσης για να μην θεωρηθώ προκατειλημμένος, πιάστηκα με την περίπτωση του Άιχμαν, επειδή διάβασα πρόσφατα κάτι για αυτόν. Θα μπορούσα να βρω και άλλα παραδείγματα στα οποία συντελέστηκαν μεγάλα εγκλήματα από απλούς καθημερινούς ανθρώπους με γραφειοκρατικές διαδικασίες και εξουσίες και οι οποίοι νόμιζαν ότι επιτελούσαν σημαντικό έργο για την πατρίδα τους.

Υγρόν πυρ #03

Posted: Οκτώβριος 29, 2012 in Uncategorized
Προς :

  • Δεξιούς τρέχα – γύρευε
  • Νοσταλγούς του Μεταξά
  • Ψεκασμένους
  • «Χτισμένους» χρυσαυγίτες
  • Αριστερούς ινστρούχτορες
  • Απολογητές του υπαρκτού σοσιαλισμού
  • Ακραιφνείς μνημονιακούς
  • Θεολόγους Φιλελεύθερους
  • Δραχμολάγνους
  • Δραχμοφοβικούς
  • Πασόκους διαπλεκόμενους
  • Παρτάκηδες – βολεμένους συνδικάλες
Με ξένο κώλο μάγκες, γίνομαι και εγώ πούστης*.
(* Με κάθε σεβασμό στους gay)