Archive for the ‘ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ’ Category

Τις τελευταίες μέρες πυροδοτήθηκε έντονος διάλογος αλλά και αντιπαράθεση σχετικά με τις φραστικές και σωματικές επιθέσεις που δέχτηκε στην Θεσσαλονίκη Γερμανική αντιπροσωπεία, στον απόηχο των δηλώσεων Φούχτελ περί αποτελεσματικότητας και αμοιβαίας σύγκρισης μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα και στην Γερμανία. Πιθανόν και ο κύριος Φούχτελ να παρεξηγήθηκε. Ίσως και να μην ήταν στις προθέσεις του να πει πως οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι είναι άχρηστοι, ίσως απλά να εννοούσε πως κινούνται μέσα σε ένα μηχανισμό που τους εμποδίζει να είναι παραγωγικοί. Δεν ξέρω, και να πω την αλήθεια δεν με ενδιαφέρει γιατί η πρόθεση αυτού του κειμένου δεν είναι η ανάλυση των λόγων που ώθησαν τον κ. Φούχτελ στις δηλώσεις αυτές.
Σαν αφορμή για το κείμενο αυτό στάθηκε η εν γένει στάση και η φιλοσοφία, τόσο του κ. Φούχτελ, όσο και του κ. Τόμσεν αλλά και όλων των υπολοίπων υπαλλήλων της τρόικα και του ΔΝΤ.
Οι συγκεκριμένοι κύριοι διεκπεραιώνουν άψογα, στο βαθμό που είναι εφικτό με βάση τα προβλήματα που συναντούν στην Ελλάδα, τα καθήκοντα που τους ανέθεσαν οι εργοδότες τους. Δεν διακατέχονται από συναισθηματισμούς ούτε από ιδεοληψίες και ασφαλώς δεν είναι σαδιστές να απολαμβάνουν να μας βλέπουν να υποφέρουμε κάτω από την επίδραση των μέτρων που λαμβάνονται καθ’ υποδείξεώς τους. Απλά κάνουν το καθήκον τους ως υπάλληλοι και το κάνουν όσο μπορούν καλύτερα και παραγωγικότερα ακολουθώντας απλώς διαταγές αφού ασφαλώς ο κ. Φούχτελ ή ο κ. Τόμσεν ή οποισδήποτε άλλος στην θέση τους -ας μην εμμένουμε στα συγκεκριμένα πρόσωπα γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός- δεν χαράζουν την πολιτική των οργανισμών ή των κρατών, των οποίων είναι υπάλληλοι /υπήκοοι.
Σε αυτές ακριβώς τις έννοιες, του υπαλλήλου, της παραγωγικότητας και του καθήκοντος είναι που θέλω να σταθώ.
Όλοι ή τουλάχιστον όσοι είστε πάνω από 35 ετών και δεν σας έχουν κάψει τους εγκεφάλους οι καθηγητές σας στα σχολεία/φροντιστήρια, θα γνωρίζετε το όνομα του Άντολφ Άιχμαν. Θεωρήθηκε ο αρχιτέκτονας της «τελικής λύσης» [Endlosung] που οδήγησε στο θάνατο εκατομμύρια Εβραίους της Ευρώπης. Συνελήφθη αρκετά μετά τον πόλεμο, δικάστηκε και εκτελέστηκε από τους Ισραηλινούς το 1962.
Αυτό που έκανε εντύπωση κατά τη διάρκεια της δίκης του ήταν το γεγονός πως σε καμμιά περίπτωση δεν ήταν το τέρας που όλοι νόμιζαν, η Χάνα Άρεντ μάλιστα είπε πως περισσότερο έφερνε σε κλόουν και για μια φορά ακόμα έγινε λόγος για την περίφημη κοινοτοπία του κακού.
Ποιος ήταν αλήθεια ο Άιχμαν; Ένα ανθρωπόμορφο τέρας, η ενσάρκωση του κακού, ένα άψυχο ρομπότ, που απολάμβανε το θάνατο εκατομμυρίων, ο αρχιτέκτονας του ολοκαυτώματος ;
Θα σας απαντήσω κατηγορηματικά , ΟΧΙ.
Αρχιτέκτονας της τελικής λύσης ήταν το πρωτοπαλίκαρο του Χίμλερ , ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, ο οποίος ήταν εξαιρετικά καλλιεργημένος και έπαιζε θαυμάσιο βιολί. Η τελική λύση ξεκίνησε με τη συνδιάσκεψη της Βάνζεε -στην οποία συμμετείχε και ο  Άιχμαν-και η οποία ξεκίνησε με την περίφημη φράση του Χάιντριχ , «Η Ευρώπη πρέπει να εκκαθαριστεί από τους Εβραίους από την Ανατολή ως τη Δύση».
Τον Χάιντριχ τον σκότωσαν Τσέχοι αντάρτες το 1942. (Αν θέλετε περισσότερα ανοίξτε κανένα βιβλίο ε 😉
Στην Νυρεμβέργη, απόντος του Άιχμαν και με τον Χάιντριχ νεκρό του τα φόρτωσαν όλα κλπ, κλπ.
Ο Άιχμαν δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα πάρα πολύ ικανός υπάλληλος-στέλεχος των SS- στα…. logistics. Αυτός οργάνωσε τα σχέδια μεταφοράς και εκκένωσης των Εβραίων από τις κατεχόμενες χώρες στα στρατόπεδα εργασίας και εξόντωσης. Με δεδομένη την κατάσταση και τον φόρτο λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων, του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου στην Ευρώπη του πολέμου, αυτός ήταν ένας άθλος επινοητικότητας και σχεδιασμού. Ο Άιχμαν δεν σκότωσε ούτε έναν προσωπικά και από πουθενά δεν προέκυψε ότι απολάμβανε τον θάνατο των άλλων. Ο ίδιος περιέγραψε τον εαυτό του σαν κάποιον που προσπαθούσε να κάνει την δουλειά του όσο το δυνατόν καλύτερα και παραδέχτηκε πως η εξόντωση των Εβραίων τελικά δεν ήταν σωστή κίνηση !!
Ήταν ένας γραφειοκράτης με εξαιρετικό ταλέντο και πρωτοβουλία, πολύ ικανός στα καθήκοντα του που έκανε ότι έκανε με απόλυτη ευσυνειδησία αφού από αυτό εξαρτιόταν η σταδιοδρομία του,  ήταν απλά ένα μεσαίο στέλεχος  -απλός συνταγματάρχης ήταν- που οποιαδήποτε εταιρία θα χαιρόταν να είχε.
Σαν τον Άιχμαν, την περίπτωση του οποίου χρησιμοποιώ λόγω αναγνωρισιμότητας, υπάρχουν άπειρες περιπτώσεις, βέβαια υπήρχαν και ψυχοπαθολογικές προσωπικότητες αλλά ήταν οι εξαιρέσεις και από καμιά μελέτη δεν προκύπτει ότι οι Γερμανοί είναι ως λαός περισσότερο διεστραμμένος και δολοφονικός από οποιονδήποτε άλλο λαό.
Επομένως μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι το ολοκαύτωμα και όλα τα εγκλήματα πολέμου, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, εκτελέστηκαν από καθημερινούς απλούς ανθρώπους-σαν εσάς και εμένα- οι οποίοι τα σχεδίασαν τα οργάνωσαν και τα εκτέλεσαν είτε ακολουθώντας διαταγές είτε εκδίδοντας τες στο όνομα του Φύρερ και του Volk , πιστεύοντας ότι πράττουν το σωστό για τον λαό και το έθνος τους. 
Ο Χίτλερ μέσα από την ματιά του Τσάρλι Τσάπλιν, αποκαλύπτεται στην ουσία του. Ένα μάλλον γελοίος φαφλατάς, αποτυχημένος αρχιτέκτονας και ζωγράφος, με εμμονές και μεγάλες ικανότητες στη χειραγώγηση του πλήθους.Αυτήν είναι η κοινοτοπία του κακού, οι άνθρωποι οι καθημερινοί, οι υπάλληλοι, οι γραφειοκράτες,  οι έφεδροι στρατιώτες, που προσπαθώντας να κάνουν την δουλειά τους κάνουν φρικτά πράγματα και  μένουν με την ακλόνητη πεποίθηση πως έκαναν το καθήκον τους.
Μην έχετε αμφιβολία και μην προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας πως αν εσείς ήσασταν στην θέση τους θα κάνατε διαφορετικά. Θα κάνατε ακριβώς όμοια. 
Το ίδιο κάνουν και οι κ.κ.  Φούχτελ, Τόμσεν και όλοι οι γραφειοκράτες υπάλληλοι των διεθνών τραπεζών, απλά την δουλειά, τους που δεν είναι άλλη από τα συμφέροντα των εργοδοτών τους. Δεν βλέπουν ανθρώπους, βλέπουν νούμερα, στατιστικές και επιτεύξιμους ή μη στόχους. Το ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ζωή και στην ευημερία πραγματικών ανθρώπων, που προκύπτουν σαν αποτελέσματα copy/paste και εγγραφοδιαγραφών λογιστικών φύλλων απλά δεν τους ενδιαφέρει γιατί μέσα τους έχει συντελεστεί η συναισθηματική αποσύνδεση του γραφειοκράτη που του επιτρέπει να διαχωρίζει τις   αποφάσεις του και τη ζωή του εν γένει από την ζωή των όσων επηρεάζουν οι πράξεις του. Υπό αυτό το πρίσμα, αδίκως τους βρίζουν και τους προπηλακίζουν εφόσον δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να δουλεύουν και να παλεύουν για το μεροκάματο, τα μπόνους και τη σταδιοδρομία τους.
Από την άλλη κακώς ισχυρίζονται και άλλοι ότι οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι και εντολοδόχοι είναι άμοιροι ευθυνών και στην ουσία δεν έχουν καμιά εξουσία. Έχουν την εξουσία που τους παρέχουν τα αφεντικά τους να υλοποιούν τις πολιτικές τους στο όνομα τους (βάλτε ότι θέλετε Volk, Furher, Κόμμα, Χούντα, Ευρωπαϊκή Ένωση, Τρόικα, ΔΝΤ κλπ) και σαν τέτοια εκτελεστικά όργανα ασκούν καθοριστική επίδραση. Εξάλλου η Νυρεμβέργη αλλά και άλλα δικαστήρια, απέδειξαν πως η φράση «εκτελούσα εντολές» έπαψε να αποτελεί δικαιολογία για την απόσειση προσωπικών ευθυνών. Έτσι υπό αυτό το πρίσμα δικαίως τους ζητούνται ευθύνες και συγκεντρώνουν οργή στο πρόσωπό τους, άσχετα αν οι προσωπικές επιθέσεις και οι άτακτοι προπηλακισμοί δεν αποτελούν σε καμιά περίπτωση ενδεδειγμένη και αποτελεσματική λύση.
Μην περιμένετε να δείτε φάτσες δαιμόνων και αιμοδιψείς τύπους να χαίρονται με την εξαθλίωση του Νότου και να τραβάνε χαρακιές στα tablets τους κάθε φορά που ένας συνταξιούχος αυτοκτονεί ή κάθε φορά που κατάσχεται ένα σπίτι από μια τράπεζα.Είναι απλοί άνθρωποι, με τα πάθη, τις αδυναμίες τους που αγαπούν τις οικογένειές τους.Τώρα αν κάποια στιγμή στο μέλλον παραδεχτούν ότι ο οικονομικός εξανδραποδισμός του Νότου δεν ήταν και η καλύτερη λύση και κάπου είχαμε ένα σφάλμα στο σχεδιασμό, τι να γίνει ; Αυτοί απλοί υπάλληλοι ήταν, απλά την δουλειά τους έκαναν και τι έφταιγαν στο κάτω – κάτω;
Απλά η δουλειά τους είναι το ξεζούμισμα το δικό μας και η εξασφάλιση των κερδών των εργοδοτών τους. Φυσικά όλα αυτά μπορούν και καμουφλάρονται κάτω από μεγάλες ιδέες και ιδανικά έτσι ώστε να εξασφαλίζεται το απαραίτητο θεωρητικό και ηθικό υπόβαθρο για την εφαρμογή των λύσεών τους.
———————————————————-

Μόνο κάτι αγαθοί ψευτο-φιλελεύθεροι νομίζουν ότι η τρόικα και η Γερμανία εμφορούνται από το πνεύμα του διαφωτισμού και μπλα μπλα μπλα, και γίνονται οι κατά Λένιν χρήσιμοι ηλίθιοι τους, αποτελώντας έτσι -άθελά τους- την πέμπτη τους φάλαγγα. Προφανώς δύο παγκόσμιοι πόλεμοι και η παταγώδης αποτυχία του καπιταλισμού να δείξει αυτοβούλως ανθρώπινο πρόσωπο, δεν τους έχουν πείσει ακόμα. Εμμένουν στην παθολογική, σχεδόν Μακαρθική κομμουνιστοφοβία τους – ίσως όχι άδικα- και οδηγούνται σε διχοτομικούς αφορισμούς του τύπου «καλύτερα σαρίκι τούρκικο παρά λατινική καλύπτρα», ξεχνώντας ότι ίσως υπάρχει και άλλος δρόμος που δεν οδηγεί απαραίτητα στην Βόρεια Κορέα ή στο Δ’ Ράιχ  ή ότι ενδεχομένως να μην είναι και σωστή η αντικατάσταση της χριστιανικής θεολογίας από την οικονομική θεολογία.

—————————————————————–
Δεν λέω πως οι εκπρόσωποι της τρόικας εκτελούν κάποιοι έγκλημα-προς το παρόν τουλάχιστον-  και κανείς δεν ξέρει τι θα λέμε σε 20 χρόνια από σήμερα. Αυτό που θέλω να πως είναι πως δεν πρέπει να υποτιμούμε την δύναμη και την θέληση γραφειοκρατών-υπαλλήλων οι οποίοι στο όνομα της παραγωγικότητας και του καθήκοντος είναι ικανοί για το χειρότερο με τις καλύτερες προθέσεις, με  την απόλυτη απάθεια και ψυχρότητα που χαρίζει η βεβαιότητα ότι πράτεις το σωστό και πως αυτοί σπάνια είναι άμοιροι των ευθυνών που πηγάζουν από την άσκηση των καθηκόντων τους.

Επίσης για να μην θεωρηθώ προκατειλημμένος, πιάστηκα με την περίπτωση του Άιχμαν, επειδή διάβασα πρόσφατα κάτι για αυτόν. Θα μπορούσα να βρω και άλλα παραδείγματα στα οποία συντελέστηκαν μεγάλα εγκλήματα από απλούς καθημερινούς ανθρώπους με γραφειοκρατικές διαδικασίες και εξουσίες και οι οποίοι νόμιζαν ότι επιτελούσαν σημαντικό έργο για την πατρίδα τους.



«…..Έξω η νύχτα εξακολουθούσε να είναι λευκή. Ο Αρκάντι δε νύσταζε ούτε πεινούσε. Ένοιωθε ο τέλειος νέος Σοβιετικός. Φτιαγμένος για μια χώρα χωρίς ανάπαυση και τροφή …..»


«Martin Cruz Smith, The Red Square»


Έτσι περιγράφει τα συναισθήματα του πασίγνωστου Αρκάντι Ρένκο, πρωταγωνιστή του «Γκόρκι Παρκ», ο συγγραφέας . Ο ήρωας, λείποντας καιρό σε εξορία, γυρνάει και βλέπει μια χώρα γνωστή και άγνωστη ταυτόχρονα. Ένα ανοίκειο περιβάλλον αλλά και αφόρητα γνωστό. Μια χώρα που οι εξελίξεις τρέχουν και όχι προς το καλύτερο για όλους. Η διαπλοκή και το οργανωμένο ιδιωτικό έγκλημα πήραν την θέση του κράτους καταστολής ή μήπως απλά μετεξελίχθηκαν;  
Έτσι πιάνω και εγώ τον εαυτό μου να αισθάνεται. η διαφορά είναι πως εγώ δεν έλειπα αλλά ήμουν εδώ όσο όλα αυτά λάβαιναν χώρα. Δεν είμαι τίποτα άλλο από ένα θύμα αυτού του ιδιότυπου μιθριδατισμού, σε μια κοινωνία που η απώλεια άρχισε να μας γίνεται συνήθεια. Ο εκβιαστικός εξαναγκασμός και η σταδιακή εξαθλίωση, μια αφόρητη κοινοτοπία. Πόσο απέχουμε στο μυαλό μας άραγε από το στάδιο της γερμανικής κατοχής του ’40, όπου το να βλέπεις νεκρούς από την πείνα στο δρόμο ήταν κάτι συνηθισμένο ;
Πιάνω τον εαυτό μου να αναλογίζεται σε αντιδιαστολή, τον επιθεωρητή Ρένκο και την μετεξέλιξή του…
Λες να είναι αυτό το ζητούμενο και το άνωθεν επιδιωκόμενο ; 
Να γίνουμε οι τέλειοι νέοι υπο-Ευρωπαίοι.
Φτιαγμένοι για μια υπο-Ευρώπη χωρίς τροφή και ανάπαυση ;

Δεν πρόκειται να κάνω καμιά σοβαρή οικονομική ανάλυση με στοιχεία, διαγράμματα και τα συναφή. Αν θέλετε τέτοια διαβάστε τον φίλο μου τον techie ή τον Καζάκη. Απλά θα πω κάποια πράγματα έτσι απλοϊκά όπως τα αντιλαμβάνομαι. Αν ήμουν σε θέση να εκβαθύνω δεν θα ήμουν εδώ. Θα ήμουν golden boy στο Citi ή στη Wall Street και θα τα παντελόνιαζα χοντρά και δεν θα ασχολιόμουν με blog και μαλακίες που δεν αποφέρουν χρήμα.
Κάπως έτσι λοιπόν με αυτές τις βουτιές των απανταχού χρηματιστηρίων -καλά για το ΧΑΑ άστε τα καλύτερα-  τελειώνει αυτό το όνειρο των θεολόγων της ελεύθερης οικονομίας. Αυτών των γκουρού της  περίφημης «αγοράς» που τώρα τελευταία στα μάτια και τα αυτιά όλων τείνει να εξισωθεί σχεδόν με τη…… Θεία Βούληση, που ο καθένας την ερμηνεύει κατά το δοκούν και δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο ως προς την ερμηνεία.
«Αυτά λέει ή ΑΓΟΡΑ» , «έτσι θα αντιδράσει η ΑΓΟΡΑ», «αυτά θέλει η ΑΓΟΡΑ», και το κυριότερο «έτσι τιμωρεί η ΑΓΟΡΑ», από διαφόρους τύπους, ο οποίοι ερμηνεύουν ως  γραφιάδες- ιερείς  τον Ιερό Λόγο της Θεϊκής ΑΓΟΡΑΣ που κρύβεται μέσα στην πυραμίδα του Citi και δεν μπορούν παρά πλην ελάχιστοι εκλεκτοί να την αντικρύσουν και πόσο μάλλον να την κατανοήσουν.
Η ΑΓΟΡΑ ή μάλλον οι ιερείς της  έβγαλε χρησμό.  Για όλα φταίει το κράτος και ο κρατισμός. Το κράτος το μοναδικό ανάχωμα στην ασυδοσία τραπεζών και κεφαλαίου, το μοναδικό ίσως τελευταίο αποκούμπι κάθε ταλαίπωρου με την όποια ομπρέλα κοινωνικής προστασίας διαθέτει ανάλογα με τη χώρα. Το κράτος που το μόνο έγκλημά του ίσως είναι, που δεν τσάκισε το αυγό του φιδιού των τραπεζών και των «επενδυτικών funds» aka τζογαδόροι  οικονομικών καζινοεργαλείων που ουδεμία σχέση έχουν με πραγματική ανάπτυξη, πριν εκκολαφτεί. Τώρα το φίδι ζεστάθηκε, θέριεψε και δάγκωσε αυτόν που το ανάθρεψε και το τάισε τις δύσκολες ώρες της κρίσης που το ίδιο προκάλεσε τρώγοντας την ουρά του.
Πόσο λογικό σας φαίνεται όλοι αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα και πήραν άφθονο ζεστό χρήμα από πάνω από το «άθλιο κράτος», τώρα να ζητάνε την κατάργησή του και να βγάζουν το χρησμό ότι για την οικονομική κρίση που βιώνουμε φταίει …..το χαμηλό τιμολόγιο της ΕΥΔΑΠ !!
Αυτούς τους σωτήρες, τους επενδυτές, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι καμμιά ιδιωτικοποιησούλα στην αρπαχτή όπου έχει ψωμί, να ανεβάσουν τα τιμολόγια, να αρπάξουν από τις τσέπες μας και τα λίγα που έμειναν. Αυτό εννοούν αυτοί ως ανάπτυξη και ο χρησμός λέει πως το Κράτος που στέκεται ανάμεσα σε αυτούς και τη λεία τους είναι ο εχθρός.
Αλήθεια πόσο λογικό σας φαίνεται μια εταιρία συμβούλων aka πιστοληπτικής αξιολόγησης, η οποία δεν είναι ούτε μια τρίχα από τα αρχίδια του προϋπολογισμού της……. Ζιμπάμπουε, να υποβαθμίζει πιστοληπτικά έναν πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό γίγαντα όπως οι ΗΠΑ ( και αφήστε τις μαλακίες περί πήλινων ποδιών) και όλοι ……συμπεριλαμβανομένου και του γίγαντα (τρομάρα του ), να τρέμουν.
Με βάση την λογική μου που έμεινε μάλλον καθηλωμένη στο επίπεδο του δημοτικού, όπου κάθε αίτιο είχε και ένα αιτιατό, μου φαίνεται απλά γελοίο. 
Αλήθεια πως γίνεται να χρεοκοπεί ένα κράτος σαν την Αμερική ;
Δεν έχει πόρους;
Δεν έχει βιομηχανία ;
Δεν έχει τεχνογνωσία ;
Δεν έχει ισχύ ;
Μα εκεί όμως δεν κάνει κουμάντο μόνο η αγορά, ευλογημένο να είναι το όνομά της ;
Εκεί το κράτος δεν είναι ελάχιστο ;
Τότε γιατί είπαν ότι βούλιαξαν ;
Αν μας λένε ότι αυτό είναι το μοντέλο που ευαγγελίζονται και για μας τότε γιατί μας προτείνουν ένα αποτυχημένο μοντέλο ;
Αυτές τις ηλίθιες, νηπιακές απορίες έχω.
Στην λογική τη δική  μου, ένα και ένα κάνει δύο, στον κόσμο των οικονομολόγων και των αξιολογητών κάνει έντεκα.
Αλήθεια τι θα την κάνουν την Αμερική ;
Θα εισβάλλουν οι πιστωτές της και θα καταλάβουν τους φυσικούς της πόρους ;
Θα βγάλουν τα αεροπλανοφόρα στο σφυρί ;
Θα νοικιάσουν το Λευκό Οίκο για δεξιώσεις και τους καταρράκτες του Νιαγάρα για base jump ;
Οι ΗΠΑ όπως και όλες οι χώρες είναι θύματα του, επικερδούς για κάποιους αλλά θανάσιμου για πολύ περισσότερους, εναγκαλισμού της πολιτικής με το κεφάλαιο (πω πω ούτε ινστρούχτορας του ΕΚΚΕ να ήμουνα).
Όταν οι πολιτικοί είτε λέγονται Γιώργος είτε Ομπάμα, ας πούμε, δεν παίρνουν αποφάσεις με βάση τα συμφέροντα των πολιτών της χώρας τους που τους εκλέγουν και είναι πολλοί, αλλά με βάση τα συμφέροντα μιας οικονομικής ελίτ που ως ελίτ είναι λίγοι αλλά εκλεκτοί, τότε φτάνουμε εδώ.
Μια ολόκληρη χώρα να τρέμει μια ανάλυση πέντε χαρτογιακάδων με κάτι bachelor και Masters του κώλου και ολόκληρες οικονομίες να είναι έρμαια κερδοσκόπων οι οποίοι επικαλούνται τάχα θεμελιώδεις δυνάμεις του σύμπαντος της αγοράς και προσκυνούν την κάρα και τα λείψανα   του Adam Smith, ενώ παίζουν Μονόπολι λέγοντας τάχα ότι κάνουν επενδύσεις στην ανάπτυξη !!!
Ξεσκεπάστηκαν λοιπόν – για ακόμα μια φορά – οι μαγικές συνταγές των σαμάνων της Αγοράς.
Όλα όσα μας   είπαν ή μας λένε είναι ωραιοποιημένο τίποτα με μπόλικο καθόλου, καθαγιασμένο από σεπτά think tanks και υιοθετημένο αυθωρεί από τους δωσίλογους μισθοφόρους που κυβερνάνε τα κράτη, γιατί μη νομίζετε ότι είμαστε οι μόνοι  που μας κυβερνάνε τέτοιοι που μας κυβερνάνε.
Έτσι όλοι αυτοί οι μπαγλαμάδες,τα αφεντικά και οι κωλογλείφτες τους, προσπαθούν να ενοχοποιήσουν ολόκληρες κοινωνίες, κράτη και συμπεριφορές και να μας πείσουν ότι είμαστε αμαρτωλοί και ότι για να κερδίσουμε τον παράδεισο πρέπει να ζήσουμε την επίγεια κόλαση και φυσικά να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη και τα μπόνους τους.
Εν τω μεταξύ τα χρηματιστήρια και τα διάφορα stock markets βιώνουν τον αδήριτο νόμο της βαρύτητας του Νεύτωνα επαληθεύοντας την αρχή της θερμοδυναμικής που λέει ότι από το τίποτα δεν γίνεται να βγει παρά μόνο το τίποτα, άσχετα αν οι θεολόγοι – οικονομολόγοι λένε ότι με πέντε ψωμιά και τρία ψάρια, ταΐζουν ένα σύνταγμα.

>

.…..Η Ευρώπη  θα γινόταν οικονομικά αυτάρκης υπό τη γερμανική ηγεσία.  Οι ίδιοι οι Γερμανοί θα έπρεπε να διαπαιδαγωγηθούν στην «αυτοκρατορική ευρωπαϊκή ιδέα» και να ετοιμαστούν για ελάσσονες στρατιωτικές επιχειρήσεις στα ανατολικά. Όσο για τα έθνη πάνω στα οποία κυριαρχούμε η γλώσσα μας προς αυτά θα γίνει  πολύ πιο ελεύθερη και ψυχρή.
Δε θα τίθεται ζήτημα βέβαια κάποιο κρατίδιο να παρεμποδίζει την ευρωπαϊκή ειρήνη με ειδικά αιτήματα ή ειδικές απαιτήσεις. Σε τέτοια περίπτωση θα του υπενθυμίζεται πολύ κοφτά ποια είναι τα ειδικά του καθήκοντα μέσα στην Ευρώπη


Είναι αποσπάσματα από μια ραδιοφωνική εκπομπή του εξέχοντος ραδιοφωνικού παραγωγού Χανς Φρίτσε  που έγινε κατά παραγγελία του Αδόλφου Χίτλερ το 1941 όταν η κυριαρχία της Γερμανίας φαινόταν αδιαμφισβήτητη.  Υπήρξε μια από τις λίγες περιπτώσεις όπου οι πολιτικοί στόχοι των Γερμανών στον Β’ΠΠ εκτέθηκαν για λίγο δημόσια.


Αυτό το τραχύ όραμα αντανακλούσε τις ναζιστικές απόψεις εκείνης της εποχής ενάντια φιλελεύθερο διεθνές δίκαιο.
Η Γερμανία με την στρατιωτική ισχύ είχε κερδίσει το δικαίωμα να άρχει στην Ευρώπη, αλλά πάνω απ’ όλα είχε κερδίσει το δικαίωμα να κυβερνά με νέους κανόνες.


(Mark Mazower ,Dark Continent : Europe’s twentieth century)


—————————————————————————————————–


Μήπως τα παραπάνω, αν εξαιρέσει κανείς τα περί στρατιωτικών επιχειρήσεων στα ανατολικά, σας θυμίζουν τίποτα; 


Σήμερα η Γερμανία με την οικονομική της ισχύ -που θεμελιώθηκε στη βάση της αντικομμουνιστικής υστερίας της Δύσης και του Ψυχρού πολέμου- θεωρεί πως για ακόμα μια φορά ήρθε η ώρα της να κυβερνήσει στην Ευρώπη.
 Ο σημερινός της Lebensraum (ζωτικός χώρος) είναι οι ανυπεράσπιστες οικονομίες των κρατών μελών της ΕΕ που αλώθηκαν από το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας και την ελεύθερη, χωρίς προστατευτικούς δασμούς αγορά.
Το σημερινό της BlitzKrieg δεν το εκτελούν οι τεθωρακισμένες μεραρχίες Panzer του Gunderian αλλά οι τραπεζίτες της Deutche Bank και της ΕΚΤ.
«Αντίπαλοί» της για ακόμα μια φορά η ξεβρακωμένη Γαλλία και η ανίσχυρη Βρετανία, τα Γιουσουφάκια των Αμερικανών στην Ευρώπη με τις κυριαρχικές ψευδαισθήσεις τους.
Για ακόμα μια φορά οι Γάλλοι και οι Βρετανοί χαϊδεύουν και κανακεύουν τους Γερμανούς, μη αντιλαμβανόμενοι τι πάει να γίνει μπροστά στα μάτια τους. Νομίζουν ότι κάνουν συμμαχίες αλλά στην πραγματικότητα απλά ρίχνουν λάδι στη φωτιά της γερμανικής κυριαρχίας.
Οι ΗΠΑ είναι απομονωμένες, κοιτώντας τα δικά τους μεγάλα εσωτερικά προβλήματα και προσπαθώντας να κλείσουν τα πολυάριθμα μέτωπα που άνοιξαν.
Όσο για μας ….
Όπως το Γ’ Ράιχ είχε τις κατοχικές κυβερνήσεις μαριονέτες στα κατεχόμενα και κυβερνούσαν μέσω του δημοσιοϋπαλληλικού μηχανισμού με την εποπτεία των τοποτηρητών, έτσι και σήμερα έχουμε τις άβουλες κυβερνήσεις οι οποίες χρησιμοποιούν τον κρατικό μηχανισμό (διοίκησης και καταστολής) για να επιβάλλουν την οικονομική κυριαρχία του Βερολίνου.
Κακά τα ψέματα, είμαστε μικρά ψάρια σε αυτό το παιχνίδι. Είμαστε τα βατράχια που ποδοπατούνται στην όχθη ενώ μαλώνουν τα βουβάλια.


Είμαστε αυτοί που θα δουλεύουμε πολύ και θα τρώμε λίγο για να ικανοποιήσουμε τις νόρμες παραγωγής και τους οικονομικούς στόχους τους, ώσπου η εργασία να μας απελευθερώσει.


Τελικά αυτήν την κλισέ φράση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, θα καταλήξω να την πιστέψω στο τέλος.

Tου Δημήτρη Μυ

Ακούνε φωνές!!! Κάποιοι είναι τυχεροί! Επικοινωνούν με το υπερπέραν. Η Ιωάννα της Λορένης, ο Μπους (ο νεότερος) ο Πάτερ Παΐσιος  είχαν το χάρισμα να… ακούνε και να καθοδηγούνται από το Θείο. Ανάλογη περίπτωση ο υπουργός Οικονομιών Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Κι αυτός έχει άμεση επαφή με το δικό του «θείο». Τις αγορές, οι οποίες τον διαβεβαιώνουν  ότι «πάμε καλά». Αλίμονο σε μας που δεν «ακούμε»  πόσο καλά πάμε…
Αξιοσημείωτο είναι πως όσο χαμηλότερα στην κλίμακα της αγοράς (μισθωτός, χαμηλόμισθος,  συνταξιούχος, προσωρινά ή άνεργος δια παντός) βρίσκεται κανείς τόσο πιο μακριά είναι από τις καθησυχαστικές φωνές του «Θείου». Ευτυχώς που όπως είπαμε, υπάρχουν και αυτοί που ακούνε, όπως ο κ. Παπακωνσταντίνου, για να μας μεταφέρουν ότι  «υπάρχει καθολική αναγνώριση ότι προχωράμε αρκετά καλά στην επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί». Αυτά μας είπε χτες ο υπουργός από το Λουξεμβούργο μετά τη συνεδρίαση του ecofin. «Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι οι αγορές αρχίζουν να ανταποκρίνονται στις προσπάθειες που κάνουμε», υπογράμμισε ο κύριος Παπακωνσταντίνου ότι του… είπαν οι αγορές.
Ποιοι είμαστε εμείς που θα μπορούσαμε να διανοηθούμε να διαφωνήσουμε με όσα άκουσε ο υπουργός από τις αγορές. Εμείς δεν έχουμε το χάρισμα να ακούμε φωνές, δυστυχώς η επαφή μας με την πραγματικότητα, είναι η όραση. Δυστυχώς για μας, βλέπουμε!
Βλέπουμε, κατ αρχήν τον δείκτη ανεργίας (12% με τα κυβερνητικά στοιχεία, κοντά στο 20% με τις εκτιμήσεις των συνδικάτων). Εκτός από τα νούμερα, βλέπουμε τους γνωστούς, τους φίλους, τους συγγενείς, τον εαυτό μας στον καθρέπτη. Ενας στους τρεις απ όλους εμάς θα είναι άνεργος μέσα στα επόμενα ένα δυο χρόνια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών.
Βλέπουμε τους αριθμούς του ελλείμματος και κυρίως βλέπουμε ότι τα 300 δισεκατομμύρια χρέος σε δυο χρόνια θα είναι 450! Βλέπουμε πως  πουλιέται ότι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία. Βλέπουμε ότι το κράτος μας απαλλάσσεται  από τις στοιχειώδεις ευθύνες του απέναντί μας, όπως να προσφέρει δωρεά και ίσες ευκαιρίες για εκπαίδευση και να εξασφαλίσει την περίθαλψή μας.
Βλέπουμε, τελικά (κι αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα) πως οι… «θείοι των αγορών» έχουν βισματώσει τους  κυβερνώντες μας και τους ψιθυρίζουν στο αφτί συνταγές οι οποίες εφαρμόζονται  κατά γράμμα, πάνω μας.
Μπας και τελικά… ακούσουμε.
Και υποταχτούμε σε όσα ορίζει το… υπερπέραν.

Από το Ποντίκι


Πολλά τα προβλήματά μας, μακρύ και σκοτεινό το τούνελ στο οποίο μπήκαμε και η έξοδος δεν φαίνεται κοντά.
Πολλοί και διάφοροι οι μαθητευόμενοι μάγοι, εντεταλμένοι της τρόικας και μη.
Η λύση είναι μία τελικά στην οποία καταλήγουν όλοι και δεν θέλουν να μας την πουν, γιαυτό και προσπαθούν να μας την φέρουν απ’έξω-απ’έξω.
Λιγότερο κράτος, φορολογική ασυλία-ασυδοσία σε μεγαλοεπιχειρηματίες και φοροφυγάδες, το μπαστούνι του baseball του Bαbe Ruth χωρίς καπότα στον κώλο των υπόλοιπων φορολογούμενων, χαϊδολόγημα των λαθρέμπορων καυσίμων, εξίσωση του πετρελαίου κίνησης με του θέρμανσης για το popolo καιτο ξεπούλημα των ασημικών, των χάλκινων και των τσίγκινων της κρατικής περιουσίας.
Μπάτε-σκύλοι αλέστε και αλεστικά μην δίνετε αρκεί να βελτιωθούν οι δείκτες, να έρθουν επενδύσεις και να κινηθεί η αγορά.
Ξεφτιλίστε τα εργασιακά δικαιώματα, μειώστε στο ελάχιστο τις αμοιβές, μηδενίστε τον κρατικό έλεγχο, δώστε τα πάντα σε αυτούς που σας βούλιαξαν και ΙΣΩΣ σας κάνουμε την χάρη να έρθουμε να επενδύσουμε κάτι. Όταν θα μπορούμε να εγκαταστήσουμε και Maquiladoras επί Ελληνικού εδάφους , τότε κάτι θα γίνει . Μέχρι τότε ξεχάστε το.
Μετά που ακούστηκε πόθεν έσχες και τέτοιες μαλακίες. Ο ίδιος ο σύμβουλος της Eurobank με το σιγοντάρισμα του τύπου , λέει ότι :

«χρειάζεται να απελευθερωθεί από τα πολλά βάρη η αγορά κατοικιών από ξένους και Έλληνες με χρήματα που θα έρχονται απο το εξωτερικό. Χωρίς «πόθεν έσχες» και διατυπώσεις, μόνο με φόρο μεταβίβασης, μπορεί να έλθει ζεστό χρήμα και έτσι να αναγεννηθεί η παραπάιουσα κρίσιμη οικοδομική δραστηριότητα.»

Δηλαδή , ας προέρχονται απ’όπου νάναι τα λεφτά , ακόμα και από το καρτέλ του Μεντεγίν, ή από παράνομη έξοδο στο εξωτερικό και φοροδιαφυγή. Αρκεί να μας κάνει την χάρη να τα φέρει, αφού του πάρουμε και πίπα για το ευχαριστώ, για να συνεχίσει να ταΐζεται η εκτρωματική ατμομηχανή της Ελληνικής οικοδομικής δραστηριότητας της αντιπαροχής και της αυθαίρετης δόμησης ή της νόμιμης με τα 5000 παραθυράκια, που κατέστρεψε το αστικό και φυσικό περιβάλλον της χώρας με της ευλογίες των κυβερνήσεων από τον Εθνάρχη του Παρισιού και μετά.

Ξέρετε πόσα πολλά παπαγαλάκια σιγοντάρουν τέτοιες απόψεις ; Απίστευτα πολλά . Δεν χρειάζεται παρά να δεις τα δελτία ειδήσεων ή να διαβάσεις κάποιες από τις εφημεριδες των εκδοτών εργολάβων . Βομβαρδιζόμαστε συνέχεια με μηνυματα λες και είμαστε στο «Ζουν ανάμεσά μας» του Κάρπεντερ. Παντού ακούς «εσείς φταίτε «, είστε αντιπαραγωγικοί» , «είστε τεμπέληδες», «είστε κρατικοδίατοι»και άλλα πολύ ωραία.
Αυτό που λένε στην ουσία είναι το εξής :
Είστε πολύ ακριβοί , άσχετα αν οι μισθοί σας είναι οι χαμηλότεροι στην ΕΕ και άσχετα αν δουλεύετε περισσότερες ώρες απ’όλους, επειδή απλά εμείς θέλουμε να παντελονιάζουμε περισσότερα. Μετά, η μέση ηλικία συνταξιοδότησής σας είναι στον Ευρωπαϊκό μέσο όρο (61.4 έτη). Απαράδεκτο , τι δουλειά έχετε εσείς με την Ευρώπη; Πρέπει να δουλεύετε ως τα 75 που είναι ο προσδόκιμος μέσος όρος ζωής. Μετά θα τα τινάζετε και θα εκτινάσσονται ταυτόχρονα και τα κέρδη μας.
Γενικά έχουμε πάθει στην κυριολεξία vertigo. Μας έχουν κάνει να χάσουμε το πάνω και το κάτω , το σωστό και το λάθος. Η πυξίδα μας δουλεύει σαν του Τζακ Σπάρροου στους Πειρατές της Καραϊβικής. Τα άθλια παπαγαλάκια των διεθνών κερδοσκόπων και των ντόπιων κολαούζων μας έχουν αποπροσανατολίσει σε τέτοιο βαθμό που να θεωρούμε απολύτως λογικό το να δώσουμε εμείς το σκοινί που θα μας κρεμάσουν.
Πάνε να μας μετατρέψουν σε ένα τουριστικό, φορολογικό και οικονομικό παράδεισο της Ευρώπης , φυσικά για για τους ξένους και για τους φραγκάτους.
Για εμάς την πλέμπα θα μοιάζει περισσότερο με την κόλαση. Το κακό είναι ότι μάλλον θα μοιάζει με αυτήν του Δάντη και όχι με αυτήν του Αρκά.



Ο Ντομινίκ Στρος – Καν ο επικεφαλής του ΔΝΤ , σε ρόλο Μάντη Κάλχα, δηλώνει ότι τα αποτελέσματα των stress tests θα αποδείξουν ότι όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες διαθέτουν ικανοποιητική κεφαλαιακή επάρκεια.
Επίσης λέει ότι τα αποτελέσματα θα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Θα διαπιστώσουμε πως όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν αρκετά στέρεα θεμέλια για να αντέξουν οποιαδήποτε σεισμό.
Πολλοί ισχυρίζονται ότι τα περίφημα stress test είναι μούφα με τον τρόπο που διεξάγονται και ότι στην ουσία μπορείς να πάρεις ότι αποτελέσματα θέλεις , ανάλογα με το πως διεξάγονται.
Διαβάστε εδώ σχετικά.

Αν διαβάσετε προσεκτικά το άρθρο στο οποίο παραπέμπω (και το είχα αναφέρει και σε προηγούμενη ανάρτησή μου) θα καταλάβετε ότι το πρόβλημα είναι οι τράπεζες και το καρτέλ τους και όχι τα κεκτημένα διακαιώματα των εργαζομένων (βλ. δημοσιονομική εξυγίανση).
Με τα τεστ κοπώσεως στην ουσία προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να «ξορκίσουν» το κακό.
Γιαυτό και ο Στρος -Καν προεξοφλεί αγχωμένα την επιτυχία .
Γιαυτό και ο Τρισέ κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα .
Γιαυτό και ο δικός μας ο Προβόπουλος υπερθεματίζει.
Προσωπικά θεωρώ πως όλα τα σενάρια των τεστ είναι στημένα για να αποκρύψουν το γεγονός των πήλινων ποδιών του γίγαντα.
Πέρυσι έγιναν ανάλογα τεστ σε 22 τράπεζες και δεν δημοσιοποιήθηκαν τα αποτελέσματά τους .
Φέτος θα γίνουν λέει σε 100.
Στοίχημα ότι θα δημοσιευτούν
Στοίχημα ότι όλα θα είναι τέλεια με κεφαλαιακή υπέρ επάρκεια.
Έτσι θα συνεχίσουμε να έχουμε την πίστη μας στις τράπεζες.
Σε αυτές που μας οδήγησαν στην κρίση.
Σε αυτές που σώσαμε με το υστέρημα μας .
Σε αυτές που τώρα θέλουν και το πετσί μας από πάνω.
Σε αυτές που υπηρετούν οι προδότες όλων των λαών της Ευρώπης , που τυγχάνουν και κυβερνώντες τους.

Υ.Γ. Σε μια συνέντευξη στην Τρέμη στις 6/7/2010, ο Προβόπουλος (διαβάστε εδώ) ανάμεσα στα άλλα ωραία πέταξε και κάτι άλλο μετά από μάλλον στημένη ερώτηση της Τρέμη, που τότε πέρασε απαρατήρητο μέσα στην θύελλα του ασφαλιστικού .
Για μια επιστολή, λέει, που απηύθυνε στους Έλληνες τραπεζίτες για τις ανάγκες των καιρών και το πως πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους!
Χτες έσκασε η πρόταση Σάλλα για την ΑΤΕ και το ΤΤ.
Τι λέτε άραγε για όλα αυτά ;