Archive for the ‘ΕΥΡΩΠΗ’ Category

Πολλοί απορούν και εξίστανται, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους επειδή παρόλα όσα έχουμε πάθει, δεν λέμε να βάλουμε μυαλό, να στρωθούμε ως λαός κλπ,κλπ. Το τροπάριο είναι γνωστό και δεν έχει νόημα περαιτέρω εμβάθυνση και μάλλον έχουν δίκιο.
Αναρωτιέμαι αν υποπτεύεται κανείς πως αυτό ίσως και να μην είναι δυνατόν. Παραβλέπουν πως είμαστε Βαλκάνια, έτσι απλά, χωρίς ευτυχώς ή δυστυχώς. 
Είναι ένα γεγονός, όπως είναι γεγονός πως δεν θα γίνουμε ποτέ Γερμανοί, Σουηδοί, Δανοί κλπ όπως και αυτοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν Έλληνες, Βόσνιοι, Μαυροβούνιοι , Αλβανοί κλπ.
Μια περιοχή με μυστήρια ιδιοσυγκρασία και αυτοκαταστροφικές διαθέσεις. 
Μια περιοχή όπου όλοι χρωστούν αίμα σε όλους μέσα στην ιστορία, η οποία ιστορία είναι τόσο παραμορφωμένη εκούσια και ακούσια που τείνει να χάσει το νόημά της.
Περιοχή μεγάλης φυλετικής επιμειξίας και δεξαμενή πάσης φύσεως γονιδίων στο μίξερ ( αλήθεια πόσο γελάω με τους υπέρμαχους της όποιας φυλετικής καθαρότητας). 
Πότε αλήθεια τα Βαλκάνια ήταν ήρεμα;
Σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής αποτέλεσε το κεντρικό «προνομιακό» πεδίο όπου οι εκάστοτε Μεγάλες Δυνάμεις έλυσαν τους ανά την ιστορία λογαριασμούς των, με αρκετούς νεκρούς βατράχους ποδοπατημένους από τα βουβάλια.
Πότε πέρασαν πάνω από 30-40 χρόνια χωρίς κάποια πολεμική σύρραξη, με σφαγές γενοκτονίες, εμφυλίους κλπ και πότε όλες αυτές οι συρράξεις δεν λειτούργησαν ωσμωτικά για όλη την περιοχή ;
Μια σπίθα πάντα αρκούσε για να πάρουμε όλοι φωτιά χωρίς πολλά – πολλά.
Πόσο εύκολα να ξεχάσει κανείς π.χ. τους πρωτότυπους γενίτσαρους αλλά και ένα σωρό άλλους «γενίτσαρους» ανά τους αιώνες; 
Πόσες εισβολές και κατοχές δεν έχουν βιώσει ανά την ιστορία οι Βαλκάνιοι;
Αντιλαμβάνεται κανείς την επίδραση της φιλτραρισμένης και αφιλτράριστης ιστορίας στο συλλογικό ασυνείδητο των Βαλκανίων;
Από πότε ο κοτζαμπασισμός, το μπαξίσι και η διαφθορά δεν υπήρξε σήμα κατατεθέν της περιοχής; 
Με ποιον τρόπο έλυναν τους λογαριασμούς τους ανά την ιστορία οι Βαλκάνιοι; Γιατί απορείτε που όλοι θέλουν κρεμάλες ή  αποκεφαλισμούς; Δεν είναι κάτι απρόσμενο αν το αναλογιστείτε, ούτε ξαφνικά όλοι έγιναν φασίστες ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο.
Είναι αμφίβολο εάν ή επίδραση όλων των παραπάνω μπορεί να απαλειφθεί έτσι εύκολα πριν περάσουν μερικές γενιές ηρεμίας και ευημερίας.
Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι σε περίοδο κρίσης ή στην διάρκεια ενός ολιγοετούς μνημονίου για παράδειγμα;
Δεν ξέρω αν θα αλλάξουμε, αλλά ξέρω ότι αυτήν η όποια αλλαγή θα είναι δύσκολη και επώδυνη και σε τέτοιες εποχές πιθανόν και να αλλάξουμε σε κάτι ακόμα χειρότερο. 
Οι οπαδοί της κοινωνικής μηχανικής και των αυτοματισμών καλά θα κάνουν να το έχουν υπόψη τους και να έχουν το νου τους γιατί οι βαλκανικές κάμες είναι δίκοπες.
Πραγματικά φοβάμαι για το χειρότερο. Δεν θέλω να έρθει, αλλά όταν έρθει πιστεύω να είμαι έτοιμος.
Δεν περιμένω τίποτα από κανένα αλλά ελπίζω στα πάντα.
Advertisements

Βαρέθηκα να διαβάζω ανιστόρητα χαώδη συμπεράσματα με απαράδεκτες γενικεύσεις και απλοποιήσεις σχετικά με την άνοδο του φασισμού σήμερα και με αναγωγές στην πρόσφατη Ευρωπαϊκή ιστορία. Σε όλους τους «φιλίστορες» θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι ακριβώς ο φόβος της σοσιαλιστικής μεταρρύθμισης έτσι όπως εκφραζόταν κυρίως μέσω της αγροτικής μεταρρύθμισης και αναδιανομής των γαιών ήταν ο μοχλός που έσπρωξε την αστική τάξη στην αγκαλιά του φασισμού κατά τα χρόνια που προηγήθηκαν του Β’ΠΠ.  

Εκεί που μπόρεσαν «θυσίασαν» την γαιοκτημονική αριστοκρατία για να σωθούν. Αυτό συνέβη κυρίως στις περιοχές όπου τα κτήματα ανήκαν σε εθνικές μειονότητες με τα πρώτα ίχνη ρατσιστικού εθνικισμού να εμφανίζονται. Εκεί που δεν μπόρεσαν έγινε μύλος. Ο αγροτικός εμφύλιος στην Ιταλία λόγω της άρνησης των (Ιταλών) μεγαλοϊδιοκτητών για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις έστρωσε με λουλούδια το χαλί στον Ντούτσε. Το ίδιο και στην Ουγγαρία όπου ή άρχουσα τάξη αγκάλιασε τον Χόρτυ και αργότερα τους «Βελοσταυρίτες» μετά την παρένθεση του Μπέλα Κουν. Το ίδιο μπορεί να συνέβαινε και εδώ αν δεν είχαμε το κύμα προσφύγων του 21-22 που δημιούργησε de facto καταστάσεις που έχρηζαν αντιμετώπσιης πέρα από κάθε συμφέρον. Πάντως για ένα μπορούν να είναι βέβαιοι οι αγρότες μας. Αν δεν ήταν οι πρόσφυγες πολύ δύσκολα θα έβλεπαν διανομές αγροτικής γης στο επίπεδο που πραγματοποιήθηκαν τελικά. 

Η Ευρώπη -με ελάχιστες εξαιρέσεις π.χ. Αγγλία-δεν είναι και τόσο βαθιά και ανέκαθεν δημοκρατική όσο θέλετε να πιστεύετε οι περισσότεροι και οι ακραίες καταστάσεις δεν είναι και τόσο «στιγμιαίες» εκτροπές.
Με την πρώτη ευκαιρία  – έτσι όπως έχει φανεί- οι Ευρωπαϊκές αστικές κοινωνίες διολίσθαιναν πανεύκολα στον φασισμό και ενεργοποιούσαν ταχύτατα τα φασιστικά αντανακλαστικά τους μπροστά στον φόβο και στον κίνδυνο απώλειας των κεκτημένων και των προνομίων τους.  

Μπορεί να σας βολεύει τους περισσότερους να κάνετε θεωρητικές γεφυρώσεις ακροαριστερής και ακροδεξιάς βίας και βολικές εξομοιώσεις γιατί έτσι βολεύει το θυμικό σας αλλά η ιστορική αλήθεια δεν είναι εκεί.

Αλήθεια δεν έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι πλέον φονικοί πόλεμοι έχουν τα αίτια τους και την αρχή τους στο λίκνο της δημοκρατίας, την Ευρώπη ;

Γιατί εδώ ρίζωσαν και άνθησαν όλες οι ιδεοληψίες που αιματοκύλισαν τον κόσμο;

Που έγιναν επιστήμη οι εθνοκαθάρσεις ;

Αλήθεια πιστεύετε ότι οι Γερμανοί αλλά και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι που αγκάλιασαν τον Αδόλφο δεν πίστευαν πραγματικά τότε ότι αποτελούσε μια θαυμάσια λύση στα προβλήματα που τους βασάνιζαν;

Σε ποια ήπειρο θεωρήθηκε αδιέξοδο η κοινοβουλευτική δημοκρατία και λάθος τα συντάγματα και προτιμήθηκαν οι ισχυρές δικτατορίες ;

Οι περισσότεροι σύγχρονοι «Ευρωπαίοι» βολικά θέλουν να πιστεύουν ότι η βία που γεννά η εκτροπή από τη δημοκρατία είναι κάτι που ανήκει στην μακρινή ανατολή ή στα υπανάπτυκτα Βαλκάνια – τα γεγονότα που ακολούθησαν την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το ανέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο-, αλλά ξεχνούν εύκολα τους σκελετούς στα ντουλάπια τους, όπως πολύ βολικά ξεχνούν και τους δικτάτορες που αγάπησαν ανάδειξαν και ακολούθησαν στη φωτιά και στο σίδερο.

Πράγματι θέλει πολύ αγώνα και δουλειά για να εγκατασταθεί στο γαμημένο DNA η δημοκρατία και μέχρι στιγμής εμβόλιο για τον φασισμό δεν βρέθηκε.



Υ.Γ. Προφανώς τα ίδια ισχύουν και για μας που πολύ βολικά στο μυαλό μας έχουμε κάνει σαλάτα τα περί Μεταξά- εθνικής αντίστασης-δοσιλογισμού και επταετίας.


Αλήθεια με αυτά τα ανέκδοτα για τους Ποντίους τι γίνεται ; Η ταινία του Βουτσά πόσα εισιτήρια είχε κόψει; Πόσοι νοίκιασαν τις κασέτες από τα βιντεοκλάμπ μαζί με τον «Ράμπο από τα Τρίκαλα» και τον Ταμτάκο τον γύφτο (πλέον Ρομά) .  Οι ταινίες με τον «βλάχο -χωριάτη» Χατζηχρήστο σας άρεσαν ;  Τραγουδήσατε τον «Αράπη, τον μαύρο, τον σκύλο τον ταμ-ταμ-ταμ»; Αυτά προφανώς αναδείκνυαν το Αρχαίο Ελληνικό πηγαίο χιούμορ και δεν είχαν ίχνος ρατσισμού.
Το να λες μαλακίες και να γελάς είναι ανθρώπινο και πολλές φορές είναι τα ταπεινά ένστικτά που μας διασκεδάζουν και θέλει πραγματικά μεγάλη αυτοπειθαρχία και μόρφωση για να τα χαλιναγωγήσεις. 
Γιατί τα λέω αυτά ; Μήπως για να υπερασπιστώ την Παπαχρήστου ; Δεν ασχολούμαι με τα αθλητικά και ούτε που την ήξερα. Με τα όσα είδα τις τελευταίες μέρες διαπίστωσα ότι μάλλον πρόκειται για τυπική εκπρόσωπο της νέας γενιάς. Με facebook και twitter όπου την κάθε μαλακία που της έρχεται στο μυαλό την γράφει (ανορθόγραφα) για να γελάσουν οι κολλητοί. Παλαιότερα εμείς  – ρε πούστη μου  (ωχ ρατσισμός)πάλι σαν παππούς μιλάω-περιμέναμε να βρούμε τον άλλο στην πλατεία ή στο σχολείο να του το πούμε. Πλέον οι διαδικασίες είναι fast track και ορατές σε πολλούς περισσότερους. 
Για την συγκεκριμένη αθλήτρια διαπίστωσα πως είναι γεννημένη το 1989 δηλαδή 23 ετών. Αλήθεια εσείς πουλάκια μου εκείνη την εποχή πόση περίσκεψη και ωριμότητα σας χαρακτήριζε ; Μήπως κολυμπούσατε σε καμιά πισίνα πολιτικής ορθότητας και κουλτούρας; Εγώ πάντως ήμουν «πέρα βρέχει», έλεγα και έκανα την μια μαλακία πίσω από την άλλη; Αν είχα facebook και έγραφα το ανέκδοτο με τον «αράπη που άσπριζε  γιατί έπεφτε η στάθμη (sic)» θα με εκτελούσαν άραγε ;
Επομένως ας μην βιαστούμε να ρίξουμε τον πρώτο λίθο. Καλύτερα να σκεφτούμε από ποια κοινωνία προέρχεται η κάθε Παπαχρήστου. Από μια κοινωνία όπου ο Αλβανός δεν θα γίνει ‘Ελληνας ποτέ μάλλον, όπως λένε και στα γήπεδα. Από τις φράουλες της Μανωλάδας. Από μια κοινωνία όπου όποιος μένει εκτός Αθήνας είναι βλάχος και τα χωριά είναι καλά μόνο για το αρνί το Πάσχα και κανένα ζαρζαβατικό και η ορεινή Ελλάδα μετριέται με τα στούντιο της Μαστροκώστα στην Αράχωβα.Από μια Ελλάδα που ο πατέρας και η μάνα καπνίζουν μέσα στο μαγαζί που κάθονται τα παιδιά τους και πετάνε το κουτάκι με το αναψυκτικό από το παράθυρο του αυτοκινήτου.
Για να αλλάξει αυτή η νοοτροπία και η αντίληψη του Έλληνα για τον κόσμο θέλει δουλειά πολλή σε όλα τα επίπεδα. Σχολείο, οικογένεια , ανώτερη εκπαίδευση. Το να κατηγορείς ένα παιδί (ναι παιδί θεωρώ την Παπαχρήστου) για τα ιδεώδη και την κουλτούρα που της εμφύσησες εσύ η ενήλικη κοινωνία είναι γελοίο. 
Από ότι κατάλαβα αυτό που μας πειράζει στην Παπαχρήστου είναι ότι για μια στιγμή έγινε ο καθρέφτης όπου οι περισσότεροι είδαν τον εαυτό τους και τρόμαξαν. Μάλλον φοβήθηκαν ότι αυτόν τον εαυτό  τους τον είδαν και οι άλλοι.
Όσο για το αν πρέπει να αποκλειστεί από τους αγώνες, νομίζω πως τα όσα τράβηξε και άκουσε είναι αρκετή τιμωρία. 
Υ.Γ. Εξάλλου αν και αυτό το σιχαίνομαι – την επιχειρηματολογία που βασίζεται στις συγκρίσεις- θα το πω. Πως είναι δυνατόν να παίρνουμε μαθήματα περί ρατσισμού από Άγγλους- Γάλλους – Αμερικανούς- Γερμανούς. Ο θεμέλιος λίθος του καπιταλισμού είναι η δουλοκτητική (δωρεάν) εργασία και η αποικιοκρατική εκμετάλλευση. Το Λονδίνο που φιλοξενεί τους Αγώνες, είναι μια πόλη χτισμένη από το αίμα «έγχρωμων» και το ζουμί αποικιών. Εξάλλου αν πρέπει να γίνουμε «κατ’ εικόνα και ομοίωση» των πολιτισμένων Δυτικών θα πρέπει να εντάξουμε και άλλα πλην του μνημονίου στο πρόγραμμά μας. Να φτιάξουμε κανένα στρατοπεδάκι συγκέντρωσης σαν αυτά που έβαζε ο Λόρδος Κίτσενερ τους Μπόερ, να κάνουμε κανένα πογκρόμ, καμμιά «Κρίσταλ-Ναχτ», κανένα θαλαμάκι αερίων, να δέσουμε τίποτα Ινδούς στα κανόνια  και άλλα τέτοια  πολλά και χαριτωμένα που μας δίδαξε μαζί με τη Διαφώτιση ο Δυτικός Πολιτισμός.
Μπορεί να είμαστε μεγάλοι μαλάκες αλλά μπροστά τους είμαστε αθώα περιστεράκια.